Yakshavani

గోవింద గోవింద

గోవింద గోవింద గోవింద యని తలచి

గోపికా వల్లభుని మదినెంచి మనరే!

గోవింద గోవింద గోవింద యని పలికి,

గోవర్ధనోద్ధారు పద పీఠి కనరే!

గోమాత సేవలో మసలేటి గోపకులు,

గోక్షీరముల సిరులు పొంగేటి లోగిళ్ళు,

గోధూళితో నిండి మెరిసేటి పుర సీమ,

పూజ ఫలముగ వాని వాసమైనారే!

గోవింద గోవింద గోవింద యని తలచి

గోపికా వల్లభుని మదినెంచి మనరే!

ఆలమందల నడుమ నాడేటి బాలునిగ,

ప్రేమ మన్ననలంది మురిపించు తరుణాన,

గోవర్ధనుని భారమవలీలగా మోసి,

గోప జనులను గాచి గారవించిన హరిని –

గోవింద గోవింద గోవింద యని తలచి

గోపికా వల్లభుని మదినెంచి మనరే!

కురువంశ రణమందు నరుని సారధ్యమును,

కుశలముగ నడపించి వన్నెకెక్కిన సామి!

గాంగేయు శరఘార మోర్వనేరగ లేక,

సఖుని గావగ తాను తొందరించిన వాని-

గోవింద గోవింద గోవింద యని తలచి

గోపికా వల్లభుని మదినెంచి మనరే!

గోవింద గోవింద                    మేటి వానిలొ మేటి నెలవు తానేయనీ,

క్రోధమును శోకమును తన ఛాయలేయనీ,

తనువు తనువున తానే తగిలియున్నాననీ,

నెమ్మదించెరుగు మని పలికినా పరమేశు-

గోవింద గోవింద గోవింద యని తలచి

గోపికా వల్లభుని మదినెంచి మనరే!

గోవింద గోవింద గోవింద యని పలికి,

గోవర్ధనోద్ధారు పద పీఠి కనరే!

ఆలయంబున అమరు వేల్పులు వరదులని నే వేడబోతే,

పూజక్రతువులు, దీక్షధ్యానపు బదులు నిమ్మని నుడివినారు!

వరుస గలుపుక వచ్చిచేరెడి బంధు జనముల సుఖములన్నీ,

వన్నెకెక్కిన వారిజాక్షిని వలచి వచ్చిన వైనమే గద!

జన్మనిచ్చిన తల్లిదండ్రులు వారు పంచిన ప్రేమ బదులుగ

మలివయస్సున సేవ గోరుచు-వారి బదులని ఎంచినారు!

ఆలి సేవల ప్రేమలాలన బ్రతుకు బాధ్యత బదులు కోరెను,

విద్యగరిపిన గురువులెల్లరు దక్షిణంచూ బదులు కోరిరి!

బదులు కోరని మధురబంధము-వెన్నుజూపని బ్రతుకు బంధము,

యుగయుగంబులు గడచిగూడా- వాడి ఎరుగని స్నేహబంధము,

జగమునందిల చాటగా పరమాత్మ నిల్పిన ఆత్మబంధము,

ఎరుగరే మీరెల్లరింకను – పార్ధుడందిన కిృష్ణ    స్నేహము!

అన్నదమ్ములు అక్కచెల్లెలు ఆడపడుచులు అత్తమామలు,

లెక్కమించిన వరుసలెన్నో మనిషి బ్రతుకున అల్లియున్నా,

మౌనమానస యోచనలలో తర్కమెంచని తోడునీయగ,

పెక్కుమోముల పెద్దవారలు స్నేహబంధము కూర్చినారు!

Sent to Mytales – poem contest  : on 16^th July 2017

సెలవు1

పంతమాడిన పసి తనంబును పోరు పెంచిన పరువము,

సెలవు కోరకే తరలి పోయెను – ఎరుక మిగిలెను గురుతుగా!

చేవచచ్చిన ముదురు దేహము –పంతమేలిక సెలవు నిమ్మని,

తరలు తీరును ఎరిగి మనుమని- మందలించెను మెల్లగా!

పంచుకొనుచూ అమ్మవొడిలో తోడు ఆడిన  వారికి,

చింతపిక్కెలు లెక్క తేలక చింతచెందిన చెలులకి,

అలుపు నెరుగక ఆనతిచ్చుచు తోడు నడిచెడి వారికీ,

తరుగు తెలివిన ఏల తగిలితిమేమి గతియను వారికీ,

విన్నపంబిదే విలువ నెంచుము తరలి పోయెడి తోడుగా,

ఘడియ  ఘడియకు వేదనొసగిన వెలితి తెలివిని మరువుమా!

మాలిమిగ నే మసలి గడిపిన మధుర ఘడియలనె  ఎంచుమా!

నమ్ముడిదె నను – ఎన్నడును నే నీడనై  నడయాడన!

కోరబోవను కానుకలు నే – కోరబోవను గురుతులూ,

కోరబోవను ఎన్నడును మీ – మాలిమందిన పదములు!

సెలవు మీకిక  సెలవు సఖులకు సెలవు సాటగువారకు,

సెగలు చేరని చలువ దారుల తరలి నేనిక సాగెద!

దారిలేనీ దారిలో నా తోడు కూడగ వేచియున్నది,

తేట కన్నుల చెలిమి చూపులు పరచి రా రమ్మన్నది,

వెరపు లేదిక వేకువేయిది వెలితి భావన వీడుమన్నది!

వెదకి అలసిన ‘నేను’ నేనని ఎరుగు మన్నది తీరుగా!

తెలిమబ్బు తునకలట తొందరగ తరలాయి

ఏమెరుంగగ నెంచి పరుగు పరుగున తరలె?

ఇటనున్న వనిలోన లేనిదెచ్చట నుంది?

లేనిదానాగురుతు  ఏతీరు నెరిగేరు?

భావించినంతనే ప్రభవించు వైభవము,

భావనల కల్పించు శక్తిశాలగు మనసు,

శృష్ట్యాది పర్యంత అనుభవంబుల రాశి,

కలిగున్న మాన్యులగు మానవుండిట నుండె!

కల్లోల కల్పనలు కల్పించు కార్యమున,

తన తండ్రి కేపాటి తీసిపోనని తెలుప,

ధరణి సహజత్వమున సౌదర్యమొందింప,

కత్తెరలు,కొడవళ్ళు,జలరాశి బంధములు,

అణుశక్తి చిత్రములు ఆకాశ గమనములు,

చిత్రించు కార్యమున వాసికెక్కిన వారు!

స్ఫురియించు ప్రతి స్మృతికి తార్కికత్వపు తీరు,

తీరుగానందించు నేర్పు నోర్పుగ గలిగి,

తర్కమున తగులగాప్రతి స్మృతిని తగుల్కొని,

తనువు తీరేనాడు తన తప్పు తెలుసుకొని,

పరితపించెడివారు పలువురిట ఉన్నారు!

తనువు వైభవ వైన మందలేకున్నారు!

నీచిరుత చేష్టలను నీసొగసు సోయగము,

భీషణంబైనట్టి నీ భీమ గర్జనము,

ఉల్లాసమందించు నీ గమన గతి తీరు,

రచన జేసినవాని జాడతెలియగ లేని,

కోటి విద్యల విలువ ఏటికని తెలియగా,

ఏవిద్య నొందవలె? ఏతీరు నేర్వవలె?

జాడదెలసిన వాని జాడ నీవెరిగెతే,

చినుకు చినుకున వాని పేరు ఇటకంపు,

తళుకు మను నీ హాస రేఖలను సవరించి,

వాని రూపపు రేఖ నీ యదన జూపు!

గర్జనల గాంభీర్యమందెంతో లయగలిపి,

వాని గతి గమనముల తీరు నెరిగించు!

నీలి గగనపు నేల మూల మూలలదాక,

పరుగు పరుగున తరలి ఏమేమి ఎరిగేవు?

ఎటనుండి ఈ మనిషి ఇట కేగినాడు?

ఏటికీ వ్యధలందు పొరలుచున్నాడు?

ఎరిగించు వారెరుక ఎరుకగొన్నావేళ,

తరలి ఈ సీమలో తిరుగి తారాడు!

నాఉనికి గుర్తెరిగి నాకు కబురంపు!

రాలి పోయెను నాదు తనువని వేదనెందుకు జీవుడా,

రాలుటకె తా తగిలె గాదా నీకు మోదము సేయగా!

రంగరించిన రంగులతొ ఏ ఛాయలెరుగని తోటలో,

వాడుటెరుగని శోభలన రాజిల్లు రసమయ వనులలో,

వాసముండుట విసుకు గొని నీవరిగితివి ఈ విడిదికీ,

వాడు తనువుల తోపులో ఈ తాపమొందెడి ఇచ్ఛతో!

వాణి పలుకని పలుకులను విని మోదమొందెడి తావులో,

వాసుదేవుని ఊహ సవ్వడి అందె కట్టెడి నగరిలో,

వసతిగొను నీ ఉనికి విలువను ఎరుగు దారుల జూచుచూ,

వాదులాడుట మోదమని నీవెంచి నడచిన దారిదీ!

మాటపొంతన కుదరలేదని మాధవుని విడనాడకూ!

వాని వేడుక నాకు ఏదని వాదులాడుట వీడుమా!

తల్లి ఒడిలో జోలలూగుచు కలల దేలుట మోదమే!

ఒడిని విడితే కలలు కల్లలు- వెరపు మాపగ ఎవరురా?

ఎంతగా నీ ఉనికి తెలిపిన తెలియకుంటివి తీరుగా!

వెఱ్ఱి మోహపు వేటలో నీ ఉనికి మాటుగ మిగెలెరా!

ఉనికి మరచిన వెరపు నిను ఈ వల్లకాటికి జేర్చెరా!

వెరపు మానిక  మరలు గూటికి మధుర భక్ష్యము వేచెరా!

శ్రీచక్ర సంచారి – చిన్ముద్ర ధారిణీ,

శ్రీవత్సముగ సేవలందు  రాణీ!

శ్రీకరంబగు పలుకు నాలోన పలికించు,

శ్రీవాణి గా నిన్ను- నేను నుతియింప!

నిర్మలత్వపు జాడ – నిర్మోహ మురిపెంబు,

నిర్గుణంబుల గుణము లెన్నగాను,

తగుభావ మొందగల అక్షరంబుల చెండు,

తీరుగా నెరిగింపు తరుణమందు!

పంచ భూతములందు చేతనర్వపు కొమ్మ,

పాంచజన్యపు మధుర నాద నెలత,

ఋతుశోభ నెరిగించు పికము పలికెడి స్వరము,

ఎన్నుకొంటవి ఏల మమ్ముబ్రోవ?

అనుదినము -ప్రతిక్షణము- ఎడమెరుగకుండా,

అవ్యాజమగు నీదు కరుణ చిలికి,

విస్తారముగ నీదు దివ్యలీలల దెలియ,

మొలిపించు మా మదిన శృతుల విత్తు!

పన్నగంబుల పరుపు-పన్నగపు మాల,

పన్నగపు కటిసూత్ర మమరున్న వాడు,

చెలువార చేయిచ్చి చెలిమి జేరగ రాదె,

భీతి భావము మరలి భోగంబులమరా!

వెన్నాడు పన్నగపు తనువు తగిలిన వాడ,

పెరుగు తరుగుల పరుగు నలసి యున్నాను,

ఓరిమొందగ ఇంక ఓపికుడెను సామి,

యెద జేరి ఓరిమిగ ఓదార్చ రాదా?

పార్ధసారధి పట్టు పగ్గముల బండీ,

నారాయణుని నమ్ము నరుడు నిలచిన బండి,

నడచు దారుల నెరిగి నడువగా లేను,

నుడవగా ఆ నామ మెరుగగా లేను!

పూనికగ పలుమారు పూజించలేను,

వన్నెకిక్కిన వారి వాసి గనలేను,

నాడెన్నడో నాడు నడక నేర్వని నాడు,

తనువు తోడువు నీవు తరలు మన్నారు!

ఉడిగి పోయెను కసరు- ఊపిరుడిగేను,

నరనరంబుల నడచు ఉరుము లిగిరేను,

భావపొంతన లేని పలుకు లమరేను,

పయనింపు మిక యంచు కాలుడరిగేను!

ఎన్నడరుగును వాడు నన్నేలు వాడు?

ఎరిగున్న వారెవరు ఎరుక గరపంగా?

ఎఱుక గలిగిన దోవ నెటులనో నడిచాను,

ఎంచుమోయిక నిదే పూర్ణ పర్వముగా!

రావోయి రావోయి రాకేందు వదనా!

రాజిల్లగా నాదు ఉడుగు సత్వములు!

ఊరడింపుము నన్ను శ్రీవత్స వక్షా,

సిరి నన్ను లాలించి ఒడి జేర్చునట్లు!

రంగు రంగుల జగతి రంగారు వైభవము,

నన్ను మురిపించేను రంగా!

నిన్ను మరిపించేను రంగా!

నిన్ను జేరుటకొరకు ఆతురుత నోంది నే,

నెన్ని రూపములైతి రంగా!

ప్రతి రూపమొక భావమై మదిని జేరింది,

మనసు కాళిందాయొ రంగా!

రంగు రంగుల జగతి రంగారు వైభవము,

నన్ను మురిపించేను రంగా!

నిన్ను మరిపించేను రంగా!

లెక్కమించిన జన్మ లెనెన్నొ గడిచాయి,

జన్మ జన్మకు ఒక్క ఛాయ నను జేరింది,

వింతైన ఆ ఛాయ దొంతరల క్రిందణిగి,

నిన్ను గనలేనైతి రంగా!

నన్ను నే మరిచేను రంగా!

 

 

రంగు రంగుల జగతి రంగారు వైభవము,

నన్ను మురిపించేను రంగా!

నిన్ను మరిపించేను రంగా!

నీ మోహ మొక వంక- వాసనలు ఒక వంక,

మదిని మధియించాయి రంగా!

సిరి మోహమును వీడి మోహినై ఏనాడు,

నా మదిని జేరేవు రంగా!

రంగు రంగుల జగతి రంగారు వైభవము,

నన్ను మురిపించేను రంగా!

నిన్ను మరిపించేను రంగా!

క్షీరసాగర మధనమందున-జన్మనెత్తిన అమర రాసుల,

తోడబుట్టితి వానివలెనే – అమరనైతిని అంమృతములో!

కఠిన కాలపు క్లేశములను – మదన సౌఖ్యపు సౌరభమును,

లాలనల తేలింప జేయుచు – అందజేసెడు ‘సుర’కు సఖుడను!

అదుపు లేనీ విష్ణుమాయకు – నియమ బంధపు దరిని జూపగ,

అగ్రజుడనై వెలుగు జూచితి – పార్వతీపతి గళము జేరితి!

జన్మజన్మల గులకదారుల – నడక సాగని దీన జీవుల,

తృటిలొ కడతేర్చగల తరిని – కలిగి యుంటిని కణ కణంబున!

మాయమోహపు కాననంబున – దరి ఎరుంగని విష్ణుఛాయలు,

ఏలనో నా చెలిమి చలువను- ఇచ్చగించక మరలు చున్నవి!

మోహనుని మురళీ రవంబుకు- మోదమొందెడి గోపకాంతకు,

వన్నె తెచ్చిన యమున అలలకు-స్పూర్తియౌ ఆ చంద్రు చెలుడను!

జగన్నాటక రంగమందున – ముందుగా నా ఉనికి నెరిపి,

జగన్నాయకు నాగమమునకు- స్తలిని నెరపెద లాఘవముతో!

క్షణక్షణమొక వింతరూపము – సంతరించెడు నియమ పాలన,

నెరపునైజము గల జగంబున- అమర వాంఛలు పాడియౌనే!

మోహనాంగిగ మోహనుడుతా-పంచి ఇచ్చిన మధుర రసమును,

పొంది తా పోగొట్టుకున్నది – ఎన్నడెరుగును సుర గణంబులు!

వేసారి పోయెను జగములెల్లా-లీల  మోదము సలుపకుంది,

ఆజ్ఞనిడుమో పద్మవల్లభ-కమలోద్భవునికిక అలసటాయే!

తరుగైన మెరుగైన తనయులమె తల్లీ! కరుణించి మమ్మేలు అనురాగ వల్లీ!

ఒకడు చింతల మూట ! ఒకడు ఊహల ఊట ! ఒకడుఆశల కోట! ఒకడు వేట!

పాటు పాటున నిన్ను తలపోసి తలపోసి విసిగి వేదన మునుగు ఒకడి బాట!

వాడైన వీడైన వీడకే వెన్నంటి నడుపు సమయపు చాలు నీదుబాట !

ఒక వంక నెలవంక – ఒకట వెలుగుల పుంత – ఒక చోట మినికు మను వెలుగు జిలుగు,

ఒక గిరిన తుహినములు –  ఒక గిరిన వెలి మంట – ఒకట చోట పొంగారు గంగ ఊట!

పరిగ పైరులు కొన్ని – పరువంపు పరి కొన్ని – పంతమాడెటి ఝరుల వసతి కొన్ని!

ఆవంక ఈ వంక ఏ వంక ననకుండ వంక వంకన వంక నీవెగాదా!

బహు భావనల పుంత – బోగ భాగ్యపు ముంత –అణగారు లేమిలో వణుకు గుటిక,

పలుకు లల్లెడి మాల – పలు దూషణల దండ – పలుకు లొల్లని మూగ పలుకు దొంతి,

వలదన్న – వరమన్న – పలుమారు వినుమన్న –  ఒల్లనొల్లక తొలగు తెలివి తెలివి ,

ఉంది ఉందను దాన ఉన్నదంతయు నీవె – ఉరుము చూపుల నాపి మనుపు తల్లీ!