




వెన్నంటి నడిచేటి వేదాద్రి వాసుండు,
విల్లు నంబులు లేని వేటగాడు!
వారిజాక్షిని విడిచి వైనతేయుని మరచి,
బంటు మాటను నిలుప ఉరుకు వాడు!
తుంబురుడు నారదుడు పలుకు పల్లవికీ,
యక్షకిన్నెర సురలు వాజ్యములు జేర్చ,
గంధర్వ గణములను గూడి ఋషులెల్లా,
మంద్ర నాదముతోడ నుతియించు చుండ,
పాల్కడలి అలలమరు చిగురు నర్తన డోల,
ఫణిరాజు పానుపును సనసన్నగా నూప,
పదపంకజపు సేవ సిరి కరము లందీయ,
జగము లేలెడి రేడు- పరమాత్మ వాడు!
కాల గమనపు గురుతు మోసేటి మేను,
ధరణి గుండెన శిలగ మొలచినా మేను,
సమ్మెటలు ఉలి పోటులెన్నిటినో ఓర్చి,
శిల్పశాస్త్రపు సీమ సొంతమమరించీ,
అసురాధిపు సభన అమరినా స్తంభంబు,
ఏపగిది నీ నెలవు కాగలిగె సామీ?
అణువు అణువున నిలచి కలవంచు ఎరిగించి,
ఏలికైతివి నాడు – దయజూసీ ఏలుమిక నన్ను నేడు!

