మకరి క్రీడ

కండలూడేటట్లు మొసలి కొరుకుచు నుండ,
కావరమ్మని పిలిచె కరిరాజరాజు!
కొలువు జేసిన వారు – కోరి కొలిచెడి వారు,
కొలను అంచుల జేరి జూచుచుండ!

కొరతాయె కన్నీరు – తరిగె తనువున బలము,
తలుప తామస హరుని – తోచదే ఏదారి,
తారకంబగు దారి దరిజేర వలె గాని,
వలచి తా వరియింప తరమౌనె కరికీ!

మరుగెరుగనారాజు మదిజేరి మన్నింప,
మాటేల కావగా కదలిరమ్మని పిలిచె,
మదిలోని చిరుకాంతి కొలనంత నిండగా,
బడలి తొలగెను మొసలి కరిని వీడి!

కమలాక్షుడా ఎపుడు కాంతువో ఇక నన్ను,
కరుణ కాసారంపు కమల వాసా!
కరివంటి నా అహము కోరదే ఏ తెరపి,
మకరి క్రీడను మాపి మనుపు మయ్య!