Author: yakshavani

This emotion is a reflex to the comment of Shri Chaganti Koteswara Rao, that Kuchela did not do any mistake in his childhood for Krishna to neglect him till he reached him with a small gift, even though Kuchela was a great devotee of Krishna.. …

చెలుడు – కు-చేలుడు!

తలపులోతా కదలినంతనే – ఎరుక నొందెడి గోపబాలుడు!

తన్ను’లో’ తలపోయు వానిని- ఏమరచి యుండుట నిక్కమా?

తనువులో తడి తరగిపోగా-ఆకలని తన ఆలుబిడ్డలు,

అలమటించుట ఎరిగియుండియు-

ద్రుపదు చందము తన సఖుండని- ఎన్న నేర్వని మధుర ప్రేమన,

రుక్మిణీపతి తనకు తోడని – తలపులే తన కంమృతంబని,

తలచు దీనుని తలపు తూపులు- ఏల నీమది అందకున్నది?

కలసి నడచిన బుడుత నడకలు- పంచుకున్నా పగలు రాత్రులు,

గురుకులంబున వాసముండగ- వన్నెకెక్కిన సహవాస సేవలు,

మరగు పరచుక మసలువాడా? ఓయన్న పలెకెడి మాధవుండు?

చల్లముంతలు కొల్లగొట్టగ -చెలువార బిలిచెడి గోపకాంతలు,

నీకు సాటిక నీవె యంచు – హేచ్చు జేసిన పల్లె వాసులు,

పూర్ణకాముడవంచు నిను తమ మదిన నిలిపెడి తపోధనులు,

దేహి దేహని అర్తులందరు నీదు హెచ్చును హెచ్చరింపగ,

ముజ్జగంబులు లోన నిలిపిన భేషజంబెటు మిన్నకుండును?

సఖుని బంధపు సీమనెరుగగ- సావకాశంబెచట జేరును?

విధి విధానపు చిత్రశరముల- వాడి వేటను నాటి వానిని,

శక్తి హీనపు కాననంబున కాల పాశపు ముడుల జుట్టి,

చేరదీయుట నీదులీలని మురియువారల ఘోషతో,

ఆర్తరక్షణ బధ్ధతన తామోదమొందెడి మోహ మోహన!

ఏటికీ అధికార దర్పము? ఎన్నడెరిగెద వభిమాన బావము?

భేదమెరుగక జీవజాలపు జీవమై నడయాడువాడవు,

అంతరంగపు రంగమందున ఆదిగా అమరున్నవాడవు,

ప్రేమ చినుకులు తొల్లి చల్లగ వెనుకబాటది ఏలనో?

యుగ యుగంబుల మాయమోహము ఉనికి తెలుపగ మరచెనో!

మేలుకునుమో మోహనాంగా సృష్ఠిలో ప్రతి అణువులో,

ఎరుకగా నీవందజేయగ నీదు ప్రేమను ముందుగా!

కొలను దాటని అలలు- కనులు దాటని కలలు,

ఊహదాటని భావమేతీరు నిను జేరు?

చేరికై చెలునిగా చెలిమీయ రాదా?

మనసు మరుపును మాపి తెలివీయ రాదా?

నారదారుల మదిన ఉప్పొంగు భారనకు,

వాణి దీవెన నిచ్చి మెచ్చిదరి జేర్చితివి,

నా అంతరంగమున ఊహగా కదలాడు

భావ వీచిక కేల నీ ఆనతందీవు?

చేరికై చెలునిగా చెలిమీయ రాదా?

మనసు మరుపును మాపి తెలివీయ రాదా?

అంకురంబుల ఆది కలిగున్న వాడవని,

బీజమై ఆనాడు జగము జొచ్చితివంచు,

మొలకైన ప్రతి మొదలు నీ యందెకలదంచు,

ఎరిగింతురే నిన్ను బీజముల కాదిగా!

చేరికై చెలునిగా చెలిమీయ రాదా?

మనసు మరుపును మాపి తెలివీయ రాదా?

ఏ బీజముల నంది ఋషిజనము మసలేరొ,

ఏ బీజభాగ్యములు యోగి దేహములాయె,

బీజ బీజము నందు శోభించు నీ శోభ,

రాహుకేతువులందు లుప్తమాయెనొ ఏమొ!

చేరికై చెలునిగా చెలిమీయ రాదా?

మనసు మరుపును మాపి తెలివీయ రాదా?

ఆనతుల దొంతరల అమరుండు ఈ జగతి,

అందె నెటులో నేడు తాలు బీజము నొకటి

అవని నడచిరి నేను అంతరమ్ములు లేక,

తరము లాయెను గాని తరిని గన నైతి!

చేరికై చెలునిగా చెలిమీయ రాదా?

మనసు మరుపును మాపి తెలివీయ రాదా?

అంతరంగపు పురము భేదించి రారా!

భావ పుంతల పైన పయనించి రారా!

వేదనాధుని రాణి మన్న నందిన మాల,

నీకు అమరించగల భాగ్యమందీరా!

చేరికై చెలునిగా చెలిమీయ రాదా?

మనసు మరుపును మాపి తెలివీయ రాదా?

కొలను దాటని అలలు- కనులు దాటని కలలు,

ఊహదాటని భావమేతీరు నిను జేరు?

చేరికై చెలునిగా చెలిమీయ రాదా?

మనసు మరుపును మాపి తెలివీయ రాదా?

నారదారుల మదిన ఉప్పొంగు భారనకు,

వాణి దీవెన నిచ్చి మెచ్చిదరి జేర్చితివి,

నా అంతరంగమున ఊహగా కదలాడు

భావ వీచిక కేల నీ ఆనతందీవు?

చేరికై చెలునిగా చెలిమీయ రాదా?

మనసు మరుపును మాపి తెలివీయ రాదా?

అంకురంబుల ఆది కలిగున్న వాడవని,

బీజమై ఆనాడు జగము జొచ్చితివంచు,

మొలకైన ప్రతి మొదలు నీ యందెకలదంచు,

ఎరిగింతురే నిన్ను బీజముల కాదిగా!

చేరికై చెలునిగా చెలిమీయ రాదా?

మనసు మరుపును మాపి తెలివీయ రాదా?

ఏ బీజముల నంది ఋషిజనము మసలేరొ,

ఏ బీజభాగ్యములు యోగి దేహములాయె,

బీజ బీజము నందు శోభించు నీ శోభ,

రాహుకేతువులందు లుప్తమాయెనొ ఏమొ!

చేరికై చెలునిగా చెలిమీయ రాదా?

మనసు మరుపును మాపి తెలివీయ రాదా?

ఆనతుల దొంతరల అమరుండు ఈ జగతి,

అందె నెటులో నేడు తాలు బీజము నొకటి

అవని నడచిరి నేను అంతరమ్ములు లేక,

తరము లాయెను గాని తరిని గన నైతి!

చేరికై చెలునిగా చెలిమీయ రాదా?

మనసు మరుపును మాపి తెలివీయ రాదా?

అంతరంగపు పురము భేదించి రారా!

భావ పుంతల పైన పయనించి రారా!

వేదనాధుని రాణి మన్న నందిన మాల,

నీకు అమరించగల భాగ్యమందీరా!

చేరికై చెలునిగా చెలిమీయ రాదా?

మనసు మరుపును మాపి తెలివీయ రాదా?

చక్షు రధ చాలనకు సారధివి నీవు,

గురుతు గలిగించగల గురుతైన నీవు,

ఎరుక గొను గురుతులో ఎరుకైన నీవు,

తలుప వేలనొమాప ఇట్టి ఎడబాటు?

చిగురు భావములందు భవమైన నీవు,

భవ బంధముల బంధ మాధుర్యమీవు,

మరుగు నెరుగని బంధ భావనవు నీవు,

మరలింపవే నన్నునిన్నెరుగు నటుల!

కాంచీ పురపు కరుణ – కైలాస గిరి నెలత!

కోల్హాపురిన కొలువు తీరున్న మమత!

కవుల కావ్యములందు కదలాడు మృదుల!

కాపుగాయగ మెదలు  భాగ్యమేమందు?

తనువు చేతనవైన గిరిరాజ కన్యా!

నిన్నెరుగ ఏదారి నేనొంద గలను?

దరిజేరు దారియగు దుర్గమాయమ్మా!

దయనొంది దారొసగు దరిజేయులాగ!

నండూరి వారెంకి నడుము సన్నపు మెరుపు,

ఉప్పొంగు గోదారి ఉరక నడకల దుడుకు,

పాపి కొండల నొరిసి కదుల కృష్ణమ కులుకు,

కలిగున్న అలివేణి కొలువు నమరింది!

కడగండ్ల కోనయగు కలియుగంపుకు కొలుపు,

తరుగుటెరుగని ఇడుము లెడలించగల వేల్పు,

ఆలికన్నా నాకు ఆర్తులే అధికమని,

హెచ్చరికగా నగము నమరున్న రేడు!

తలిదండ్రుగా నమరు యుగము నందున్నాము,

ప్రతి అడుగులో ప్రళయ ఘోష కంటున్నాము,

ఆదుకొమ్మని కోర అన్యులముగాము!

కనికరంబును గోర చరకులము గాము!

మన్ననందుట కొరకు మరగు చున్నాము,

సాయీద్యమును గోరి వేడుచున్నాము,

గోవిందుడవీవు గోపాలకుడవీవు,

ధరణి భారము దీర్చు దానవాంతకుడవీవు!

మత్సరంబులు బాపి మనుపుమోమమ్ము,

మధుర రక్షణ నెరపి మురిపింపుమమ్ము,

మాన్యడగు మా ధాత మహనీయుడంచూ,

మనుగడను ముచ్చటగ మనిపేము మేము!

గోవింద గోవింద గోవింద యనుచూ,

గోకులంబును దలచి ఆడేము మేము,

గోపాల గోపాల గోపాల యంచూ,

గాలి తరకలబోలి పాడేము మేము!

 

 

 

 

 

మురళీ మనోహరుని ఊపిరిని పోసుకుని – రూపు దాల్చిన రవళి రమణీయ గమనముకు,

వాహనంబైనట్టి పవన భాగ్యము జూచి – మురిసేటి ముని వరులు వినరె ఈ వ్యధను!

 

పరిపూర్ణ కాము నంతరంగము జేరి – విశ్రమించెడి భాగ్యమొంది నా తెమ్మెరకు,

మధుసూధనుని మదిన మృదువుగా నడయాడి – పరవశింపగ నెంచు పిల్ల తెమ్మెరకు,

మాధవుని సేవలో తరియించు తరిలో – మరళిలో నర్తించి మురిపించగా నెంచె!

 

నిత్య సంచారియౌ తన జనకు ధామమున – నేర్చినా యోగమును మోహమందలది,

ఏటికో ఆ విభుని అలరింపగా నెంచి – వాని ఊపిరి యందు మోదమున నాదించె!

నర్తించు పదములిట పవన వాహనమెక్కి – మరలలే నేతరికొ తన్ను గొంపోవునని,

ఎంచలేనా తరక వేగపడి కదిలింది – స్వర సరంబులు మోసి మోసపొయింది!

 

కమలోద్భవుని రచన వెన్నంటి నడువగా – చంచలత్వము గొనుచు చరియించు చుంది,

జంతువులు, వృక్షములు, సాగరము లందు – ఊపిరై అనుదినము వర్తించు చుంది!

కక్ష కార్పణ్యములు, అలసత్వ భావములు – అహంభావపు టలలు, తామసపు తెరలు,

దీనత్వమున దేలు దుష్టయోచనలు – పేరొందగా లేని పలు వింత పొరలు,

ఆచిన్న తునకపై పాదమూనాయి   – నిజవాస వైభవము మరగు పరచాయి!

ఎన్ని యుగములు గడచె – ఎన్ని దొంతరలాయె – తన ఉనికి తానెరుగు తీరు గననాయె!

నీ సేవకై మసలి – నీ హృదికి దూరమై – తపియించి విలపింప ఏనేర మెంచేవు?

దాసాను దాసుడవు – భక్త వత్సలుడవు – నీవారి మోదింప మురళినూదావు,

పలు యుగంబుల శిక్ష గడచి నిను జేరి – నీ ఊపిరై నట్టి తరక తప్పేమి?

ఎరుక జేసెడి వారు ఎరిగింపగా రండు – రాధకై మాధవుడు మరళినూదేను!

వక్రతుండము గల్గు కురుచ ఒజ్జవు నీవు,

కాణిపాకపు కొలుపు కనికరించయ్యా!

కామితంబులు కుడుప కడుదొడ్డ రాయుడవు,

కంటకంబులు గడిపి కూరిమొసగయ్యా!

కడదేర్చు జనకునకు-మృగరాజ వాహనికి,

కృత్తికలు లాలించు శిఖి వాహనునికీ,

కూరిమిని గురిపించి – శివ కుటుంబము పేర్చి,

ప్రధమ పూజలనందు విఘ్నహరుడవు నీవు!

ద్వైతమెరుగని తనువు నమరినావయ్యా,

వ్యాస వాణిని రచన జేసినావయ్యా,

పరిహాసముల పరిధి పలువురికి ఎరిగింప,

రోహిణీ పతి గర్వ మణచినావయ్యా!

పానకము వడపప్పు చెరకు బెల్లపు ముక్క,

కుడుము లర్పణ నీకు  మోదమయ్యేను,

గరిక పరకల పూజ జిల్లేడు పూదండ,

మెండు దండిగ  నెంచి ఆన తిచ్చేవు!

చిరుత పాపడి వంటి చిరునవ్వు గలవాడ,

చెరగ జేయుము మాదు ఇడుములెల్లా,

చెలువంబు చిగురింప చలువ జూడయ్యా!

చేత లెన్నకు తండ్రి- చిరుత వాడ!

చెట్ల కొమ్మలు కదిలి కదిలేటి కిరణములు

లేత ఆకుల తాకి ఆగలే కురికేను,

వేగపడి కదిలేను అందుకొనగా నేదొ!

వడి వీడి నిలిచేను తెలియ జేయగ నేదొ!

 

కంటి నుండుదయించు కిరణ రాసుల కలిసి,

ఎరుక జేయగ నెంచు ఎల్ల లొల్లని తనము!

చెలువారగా బిలిచి చెలిమి జేయుచు సాగి,

చూపు సాగిన కొలది కనువిందు జేసేను,

మాధవుని మాయలో మైమరచు మధువనులు,

మాటనేర్వని ధ్వనుల మురిపించు వనజములు,

ఒల్లనన్నా వినని పాండు పుత్రుల మైత్రి,

కడలేని వైభవము కురిపించి మురిపించు,

దేవ సభలను మించు అస్తినల్లిన పురము,

కణము కణమున కరము కాపుగా నుంచియూ,

కనరాక కదలాడు జలజాక్షి వల్లభుని,

వరద హస్తపు నునికి కనగలుగు యోచనను,

విస్తారమున దెలుపు వెలుగు బాటలు పరచి,

ఎరుగుమోయిక నీవు కరగి పోయెను వయసు,

యుగయుగంబుల నుండి చెరిత లల్లిన మనసు,

ఆనాటి కానాడు అందుకున్నొక బోధ,

సమిధలుగ సమకూర్చి ఆది గురువును తలచి,

అడుగు అడుగున నడచి తోడు రమ్మంచు,

కడలేని కాలమున కనలేని తీరముకు ,

తోందరెరుగని తరిన తరలిపోతోంది!

అడుగడుగునా నాకు తోడు తానంది!

విజయు బ్రోచుట కొరకు వేంచేయు ముక్కంటి,

వెంట వెంటన నడచి వచ్చి చేరెను దుర్గ,

పాండు నందను ఉనికి పేరులో జేర్చుకొని,

విజయ దుర్గగ దేవి ఇంద్రకీలేలేను!

వ్యాస దేవుని పిలుపు అంది తరలిన దేవి,

అక్షరంబుల మాల కొల్లలుగ గైకొనుచు,

తన్ను తలచిన వారి బ్రోచు బాసను నిలుప,

బాసరన భారతిగ బహుపూజలందేను!

భ్రమల తొలగ గజేయు భ్రమరాంబగాను,

వేల్పులకు వేల్పుగా అలమేలు మంగా,

అంబరంబంటేటి అమ్మ ఆదరణ నడతా,

అవని నడచిన గుర్తు లవధు లెన్నేనా!

కనుకొలనులో కరుణ కలువ రేకులు విచ్చ,

నునుపు చెక్కిలి వెలుగు వెన్నెలను మురిపింప,

మమకార మాధుర్య మొలికించు అధరములు,

నాకోసమే కదిలి నను పిలువ రాదా!

నిన్ను వైరిగ గొన్న రావణుని గావగా,

రాముడై కాననల బ్రతుకు గడిపావు,

బాలక్రీడల నిన్ను మురిపింపగా నెంచ,

దశరధుని ఇంట నువ్వ్ దోగాడినావు!

పూజలెరుగని మొసలి నీదరిని జేరుటకు,

భద్ర రాజునిపాద మాశ్రయించిన యంత,

నీ భక్తునింగావ వేగమే అరుదెంచి,

జలచెరంబుకు మోక్షమందించినావు!

సఖునిగా రంజింప వేడినా గోపికల,

రంజింపగానీవు గోకులంబున ఆడి,

నంద బాలుగ ఇంట దాగి పెరిగావు,

మురళి నూదుచునీవు మోదమొందావు!

రావణుని వైరంబు, దశరధుని మురిపెంబు,

మొసలి పన్నాగంబు, గోపికల విన్నపము,

సాటి చాటగ నేను ఏపాటికీ గాను!

దయామూర్తివి నీవు దాక్షిణ్యమూర్తి,

నామానసమునేల ఎన్నడరిగేవు?

పలుజన్మ కర్మలను కాననంబున చిక్కి,

అంతు తెలియని అహము దొంతరల క్రిందణిగి,

తుదిలేని మోహముల వాసనల దొర్లాడు,

నాపిలుపు నినుజేరు దారి మరచేను!

ఏలాగొ ఓలాగు నావంక నీవరుగు,

నీకంతరము గాని అంతరంగవు దారి,

ఎరుకగా నడయాడి ఎరుక నెరిగించు,

ఏలికౌ నీప్రతిభ  నాకెరింగించు!