నాటి నీడల తోడు నేటికిని విడవాయె నేనేమి సేతురా రంగా! నేటి వెలుగుల వాక వానిగెలువగ లేక, చినబోయి చితికేను రంగా!
నాకు దారేదింక రంగా – దరినుండి నడిపించు రంగా!!
పురిటి వాకిలి నుండి నడిచేటి ప్రతి అడుగు , వల్లకాటికి చేర్చు రంగా! వల్లమాలిన మనసు నదురు బెదురూ లేక, కల్లదారుల దూరు రంగా! సరిదారి మరపించు రంగా!! నాకు దారేదింక రంగా – దరి నుండి నడిపించు రంగా!!
పొద్దు పొడుపున విరిసి వొయ్యార మొలికించి, తనదైన తేనియను తుమ్మెదల కందించి, తరలు తెమ్మెర పైన తన తావి తరలించి, తరియించ నెంచేటి నీ పూజ లో నిలచి, వాలు పొద్దుల వెంట తనువొడ్డు పూబాల, జగతి నియతిని నీకు అనుదినము నెరిగించు!
చెట్టు కొమ్మలమీద ఈరోజు పుట్టి రేపటికి వాడిపోయె పువ్వులను చూసిన ఒక ప్లాస్టిక్ పువ్వు , నిరంతరం పుడుతూ చస్తూ ఉండే వనాల గురించి తెలుసుకునే ప్రయత్నం చూసిన …. .
పద్మబాంధవు పట్టి పలుకరించని పూవు, పలుమారు తలపోసి పద్మసంభవు పితను, ఎరుక నెంచగ నెంచె ఏమరపు సాకులను, సాకు కొమ్మల పట్టి విచ్చి వీగుట జూసి!!
సకలమందున నీవు – నీలోనె సకలంబు సకల సాక్షివి నీవు – సావధానమునొందు !!
సకలమందున నీవు నీలోనె సకలంబు, నీరజాక్షా నిన్ను ఏమంచు భావింతు? నేడు కన్నుల గట్టి కరిగిపోయే జగతి, కరగకుండెటి నిన్ను కలిగెట్లు కరిగేను? ||సకలమందున నీవు – నీలోనె సకలంబు సకల సాక్షివి నీవు – సావధానమునొందు ||
ఆద్యంతములు లేని ఆనందరూపుడవు, రూపు గట్టిన జగతి అనురూపియటనీకు, రూపమందున లేక అనురూపమందేల, కొరత భావన నిండి క్రుంగేను ఈ జగతి? ||సకలమందున నీవు – నీలోనె సకలంబు సకల సాక్షివి నీవు – సావధానమునొందు ||
ముందు కరుగక తాను కలిగుండు నాలోనె, కదిలి కురుగుచు గూడ ఇమిడుండు నాలోనె, చినుకు చినుకుగ కరిగి కలిగుండు లోలోనె, తరగుటెరుగని నిన్ను కరుగునది ఏమెరుగు? ||సకలమందున నీవు – నీలోనె సకలంబు సకల సాక్షివి నీవు – సావధానమునొందు ||
దశ మారినాగాని దయను మానగతగునా, చేర రమ్మను చెలిమి అలుపన్న దెరుగునా, చేర దారులు నెరపి చేయుత నందించి, చేరకున్నను చేరి చెలిమినందగ జేయు!! ||సకలమందున నీవు – నీలోనె సకలంబు సకల సాక్షివి నీవు – సావధానమునొందు ||
అంతరంబేలేక నిండియుండిన నీవు, తనువులంతరమందు తగిలుండ లేదా? దాపు నుండియు తాను దూరాన తోచేను, అంతరంబులు పెంచి ఏమంద జేసేవు? ||సకలమందున నీవు – నీలోనె సకలంబు సకల సాక్షివి నీవు – సావధానమునొందు ||
తోడ బుట్టినవారు తండోప తండాలు, తోడుండగా నాకు తెలియరే ఒకరైన, తనువెంత తోడైన తొలగియుండే నేదొ, దాని నందగ లేక లోనేదొ వెలితాయె! ||సకలమందున నీవు – నీలోనె సకలంబు సకల సాక్షివి నీవు – సావధానమునొందు ||
వెదురు వేణువు నూది వేదాలు పలికించి వెన్నెలాటల దేలు వన్నెకాడవు నీవు! బ్రతుకు ఊపిరులూద పలికేటి నాదంబు, వేద వైభవమేల పలుకలేకున్నాయి? ||సకలమందున నీవు – నీలోనె సకలంబు సకల సాక్షివి నీవు – సావధానమునొందు ||
నీ కనులు కురిసేటి కరుణ చినుకుల తడిసి, మురిసి మొలచిన జగతి కరుణేల కరువాయె! నీ మోవి దరహాస సుధల పండిన పలుకు, పరుషమై ఈ జరతి పలుమారు పలుకేల!! ||సకలమందున నీవు – నీలోనె సకలంబు సకల సాక్షివి నీవు – సావధానమునొందు ||
మూలమందెడి దారి దరియుండి ఎరిగించి, కలత నలిగిన కనుల కన్నీరు మరిపించి, చెంతనుంటి వనన్న చెలువంబు నెరిగించి, చెదిరి చితికెడి మనసు మాలిమిన మన్నించి!!
సకలమందున నీవు – నీలోనె సకలంబు సకల సాక్షివి నీవు – సావధానమునొందు ! సన్నుతింపగ నెవరు స్తుతి నందు వారెవరు, భక్తవరదా విడకు నా భావనెపుడూ!!
ఎరుక లేకున్న నే నెరిగుంతు నా మనవి , ఎరుక నీవగు నీకు ఏమంచు ఎరిగింతు! ఎదిరి దారెరిగేటి ఎరుక కరవగు నేను , ఏ విన్నపము జేసి నీ చరణముల కందు!!!
కరవు కాటకమైన – కనలేని కనులైన, సొంపెరుంగని అంగ వైభవము గలిగున్న, తలపు మొలకల లోన మొలిచెనా నీ తలపు, తొలగి తరలేనంట తనురాసి వేదనలు !! ||ఎరుక లేకున్న నే నెరిగుంతు నా మనవి , ఎరుక నీవగు నీకు ఏమంచు ఎరిగింతు! ||
కనక రాసులు కోరి – సుర వైభవము కోరి; తనువు తొలగక మెలుగు ఆయువును కోరి; దిశలు దిక్కుల సీమ ధిక్కారియై కూడ , కూరిమిన నీ కోలువు కొనక ధరకొరిగేరు !! ||ఎరుక లేకున్న నే నెరిగుంతు నా మనవి , ఎరుక నీవగు నీకు ఏమంచు ఎరిగింతు! ||
కటిక దారుల నడచి తనువు నొవ్వగ జేసి, పలుమారు నిను వేడి బడలి వొడిలే రొకరు! తులసి దళమున కొకరు – చెటికె డటుకుల కొకరు, తరగుటెరుగని నీదు నెయ్యమును గొన్నారు! ||ఎరుక లేకున్న నే నెరిగుంతు నా మనవి , ఎరుక నీవగు నీకు ఏమంచు ఎరిగింతు! ||
తనువు నొవ్వగ నేను తపము సల్పగ లేను, కళ్ళె మెరుగని మనసు కుదురు జేయగ లేను, కాల జలనిధి నడుమ సుడిలోన మనలేను, నీ శరణు నీయగల విన్నపము అనలేను!! ||ఎరుక లేకున్న నే నెరిగుంతు నా మనవి , ఎరుక నీవగు నీకు ఏమంచు ఎరిగింతు! ||
తలచినే తలపైన నీ ఎరుక నంటారు, నడచినే దిశ యైన నీ వంక నంటారు, తీరెరుంగని నన్ను నీ తీరమున జేర్చు, పలుమారు నిను బాయ ఓరిమిన దరిజేర్చు ! ||ఎరుక లేకున్న నే నెరిగుంతు నా మనవి , ఎరుక నీవగు నీకు ఏమంచు ఎరిగింతు! ||
Yakshavani 