Yakshavani

శ్రీకృష్ణుడి గురుకుల సఖుడైన సుదాముని రాకను విన్నవించడానికి అంతఃపుర మందిరం చేరిన భటుడు….

మైపూత లేపనము లెన్న డెరుగని వాడు ,
వనమాల హారముల నురము నెరగని వాడు,
శ్రీచందనపు గంధ మించుకైనను లేని,
చిన నాటి చెలికాడు చేరవచ్చెను నిన్ను!!

వసుధ గంధమునంది శోభించు వలువలొ,
గగన తారల మించు చిద్రముల కలబోసి,
మయుడు నేసిన యట్టి కటివస్త్రమును గట్టి,
చిన నాటి చెలికాడు చేరవచ్చెను నిన్ను!!

కలిమైన నీ చెలిమి కన్నులందున నిలిపి,
చెలిమి చిలికిన చిన్ని యోచనల తలపోసి,
నాటి నెయ్యపు నెనరు కాంతి కన్నుల నిండ,
చిన నాటి చెలికాడు చేరవచ్చెను నిన్ను!!

గురు పత్ని ఆనతిన సమిధె సంభారముల,
కూర్చగా తామపుడు అడవి దారుల నడువ,
నీదు పాదములలువ సేద దీర్చిన యట్టి ,
చిన నాటి చెలికాడు చేరవచ్చెను నిన్ను!!

జంట నీవైయుండ నాడాడినాట లలొ,
కరము జేరిన ధూళి కరిగి తరలననంచు ,
కలవరింతగ నిన్ను కలువ తొందర జేయ,
చిన నాటి చెలికాడు చేరవచ్చెను నిన్ను!!

కొసరి పంచుకు తిన్న చిట్టి సంభారాలు,
చాటు మాటుగ జేసి కుడిచినా చిరుకుడుపు,
చివరి కుడుపై నగియ నీ నగవె కుడుపంచు,
చిన నాటి చెలికాడు చేరవచ్చెను నిన్ను!!

నీ జంటగా నడచి ఉల్లసించిన తనువు,
జంట బాసిన తనకు నడక భారమనెంచ,
అడుగడుగుగా నడచి జతజేరి మురియగా,
చిన నాటి చెలికాడు చేరవచ్చెను నిన్ను!!

చలువ తిన్నెలపైన సొంపారగా నమరు,
అమర సౌఖ్యపు సొగసు లందుకొనుచు,
శ్రీలక్ష్మి కనుపాప కదలికల నలగుచూ,
నగియు నల్లనివాడ కబురు గొనుమయ్యా!!

కాల నర్తన నీది కామ పాశము నీది,
కమలాక్షి కరుణగొన ఆనతులు నీవి,
ఓటమెరుగని ఆట ఓరిమితొ ఆడేవు,
ఓటమోపని వారలనేలనో మరచేవు!!

నీవు మరచినవారి దేవియును మరచేను,
తనువు నెలవగు వారి నిలకడను దునిమేను,
వాసవార్చిత వినుము చెలికాని విన్నపము,
పలుక పలుకులు లేని ఆర్తజన అక్కరలు!!

అరమరికలెడబాసి అరుగ సమయంబాయె,
కడుపు కుడుపుల కుడుచు నీ కొలువు చినబోయె,
చిన్నబోయిన నిన్ను చేరి మచ్చిక నెరప ,
చేర వచ్చిన చెలుని చేరుమిక చైజాచి !!

భక్త వరదా నిన్నె భావించి నిలిచాడు,
భవ బాధలన నలిగి తన ఉనికె మరచాడు,
భక్తజన మందార మందార వని వీడి
శ్రీలక్ష్మి జత నడువ చెలునాదరించు!!

****

నవనీత చోరుడా నారాయణుని మరచి,
నిలకడెరుగని జగతి నిత్యమని తలపోసి,
చిగురు టాకుల చెలిమి కంచెకెళ్ళగ జేసి,
పాడు ప్లాస్టుకు ఆకు సొగసెంచ తగునా!

జీవముండిన పూవు వాడి పోవని ఎంచి,
చిగురు మామిడి ఆకు వడలి పోవని ఎంచి,
జీవముండిన మనిషి తన కాసు పొదుపుకై,
జీవ మెరుగని పూలు ఇంటనిడ తగునా!

తనువు పోషణ కొరకు తిండి గింజల నెంచు,
ఉరము ఊపిరి నొంద పవన సంగము నెంచు,
సుచి శుభ్ర మెంచగా నీటి స్నానము నెంచు,
కన్నేమి తరుగాయె ప్లాస్టిక్కు కని మురియ!

పురిటి నెప్పుల కోర్వ వెనుకాడి ఏ తల్లీ,
ప్లాస్టీకు పసివాని ముద్దాడ బోదు,
జవరాలి యవ్వనము తరుగ తలచెవ్వడూ,
జతజేర నెంచడే ప్లాస్టీకు పడతిని!

పొద్దు పొడుపున విరిసి వొయ్యార మొలికించి,
తనదైన తేనియను తుమ్మెదల కందించి,
తరలు తెమ్మెర పైన తన తావి తరలించి,
తరియించ నెంచేటి నీ పూజ లో నిలచి,
వాలు పొద్దుల వెంట తనువొడ్డు పూబాల,
జగతి నియతిని నీకు అనుదినము నెరిగించు!

దిన దినము నొక శోభ భాసించు జగతి లో,
మలుగురటెరుగని విరుల వైభవంబేమగును,
మహనీయుడా విభుడు దిన దినము దీవించి
నూత్న శోభలనెన్నొ కరిపించు చుండగా,
రెప్ప పాటుకు వగచి జగతి పరిణితి నెరుగు,
జడమైన ప్లాస్టీకు జతజేరుటిక మాను. !!!

.

 చెట్టు కొమ్మలమీద ఈరోజు పుట్టి రేపటికి వాడిపోయె పువ్వులను చూసిన ఒక ప్లాస్టిక్ పువ్వు , నిరంతరం పుడుతూ చస్తూ ఉండే వనాల గురించి తెలుసుకునే   ప్రయత్నం చూసిన …. .

పద్మబాంధవు పట్టి పలుకరించని పూవు,
పలుమారు తలపోసి పద్మసంభవు పితను,
ఎరుక నెంచగ నెంచె ఏమరపు సాకులను,
సాకు కొమ్మల పట్టి విచ్చి వీగుట జూసి!!

గడచిపోయే ఋతువు గురుతేదొ తెలిపేను,
చేరు ప్రొద్దుల జేరి తెలియజేయగ తాను ,
పొడుచు ప్రొద్దుల పద్దు పట్టదే ఆ చెలిమి,
పంచ పలుకుల పుంత పిన్నయై తొలగేను!! (పంచ-share)

చిగురాకు చీరెలను శృంగార మమరించి,
విసిగి వీగిన వనులు-తొలగి తడిసిన వనులు,
జతవీడి భువిజేరు చినుకు చెలియల జేరు,
రవి కరంబుల సెగల సొమ్మసిల్లె వనులు!!

వెండి కొండల కొమ్ము మోహమోపగ లేక,
అరుణ కిరణము మోపి చెలిమి కబురంపగా
తాపమోపని తుహిన కరిగి చిందిన చినుకు,
సందడుల అందెలతొ సవ్వడందిన వనులు!!

ఊహలల్లిన గూడు ఉనికి చెదరిన వేళ,
ఊరటొందగ లేని యదలు కుమిలే వేళ,
ఉదయాస్తమానాల ఉనికి ఒకటిగ దోచు,
తనువాసులను గాంచి వగచేటి వనులు!!

భవతాప హరు భావ మధు పానమందగా,
మనసు నెమ్మది నంద ఏకాంత నెలవుకై,
తను బంధముల జంట సంగమెల్లను వీడు,
తరుమూల సంగులను పోషించు వనులు!!

తుమ్మెదల తొందరల తుంటరాటల లోనె,
నెయ్యంబు నెలకొంచు నెనరొందు నానాడు,
తరిగి పెరిగే వనులు తరు గెన్న వేనాడు,
జలజాక్షు జతబాసి మనజాల వేనాడు!!

మెరుగు తరుగులు లేని సౌకుమార్యపు సీమ,
నలుగు టెరుగని నవ్య సౌదర్య సంజాత,

ఋతువు లెరుగని నిత్య లావణ్య లతిక,
ఎరుగదే ఏనాడు పరిణతుల నడక!!

నిలకడెరుగని వనిన నిలిచియున్నాగాని,
నీరజాక్షుని ఉనికి కలనైన కనలేదు,
కనికరించెవరైన ఎరిగించ నెంచరే,
గంధ మందలి గంధ మింతైన తెలియా!!

సకలమందున నీవు – నీలోనె సకలంబు
సకల సాక్షివి నీవు – సావధానమునొందు !!

సకలమందున నీవు నీలోనె సకలంబు,
నీరజాక్షా నిన్ను ఏమంచు భావింతు?
నేడు కన్నుల గట్టి కరిగిపోయే జగతి,
కరగకుండెటి నిన్ను కలిగెట్లు కరిగేను?
||సకలమందున నీవు – నీలోనె సకలంబు
సకల సాక్షివి నీవు – సావధానమునొందు ||

ఆద్యంతములు లేని ఆనందరూపుడవు,
రూపు గట్టిన జగతి అనురూపియటనీకు,
రూపమందున లేక అనురూపమందేల,
కొరత భావన నిండి క్రుంగేను ఈ జగతి?
||సకలమందున నీవు – నీలోనె సకలంబు
సకల సాక్షివి నీవు – సావధానమునొందు ||

ముందు కరుగక తాను కలిగుండు నాలోనె,
కదిలి కురుగుచు గూడ ఇమిడుండు నాలోనె,
చినుకు చినుకుగ కరిగి కలిగుండు లోలోనె,
తరగుటెరుగని నిన్ను కరుగునది ఏమెరుగు?
||సకలమందున నీవు – నీలోనె సకలంబు
సకల సాక్షివి నీవు – సావధానమునొందు ||

దశ మారినాగాని దయను మానగతగునా,
చేర రమ్మను చెలిమి అలుపన్న దెరుగునా,
చేర దారులు నెరపి చేయుత నందించి,
చేరకున్నను చేరి చెలిమినందగ జేయు!!
||సకలమందున నీవు – నీలోనె సకలంబు
సకల సాక్షివి నీవు – సావధానమునొందు ||

అంతరంబేలేక నిండియుండిన నీవు, తనువులంతరమందు తగిలుండ లేదా?
దాపు నుండియు తాను దూరాన తోచేను,
అంతరంబులు పెంచి ఏమంద జేసేవు?
||సకలమందున నీవు – నీలోనె సకలంబు
సకల సాక్షివి నీవు – సావధానమునొందు ||

తోడ బుట్టినవారు తండోప తండాలు,
తోడుండగా నాకు తెలియరే ఒకరైన,
తనువెంత తోడైన తొలగియుండే నేదొ,
దాని నందగ లేక లోనేదొ వెలితాయె!
||సకలమందున నీవు – నీలోనె సకలంబు
సకల సాక్షివి నీవు – సావధానమునొందు ||

వెదురు వేణువు నూది వేదాలు పలికించి
వెన్నెలాటల దేలు వన్నెకాడవు నీవు!
బ్రతుకు ఊపిరులూద పలికేటి నాదంబు,
వేద వైభవమేల పలుకలేకున్నాయి?
||సకలమందున నీవు – నీలోనె సకలంబు
సకల సాక్షివి నీవు – సావధానమునొందు ||

నీ కనులు కురిసేటి కరుణ చినుకుల తడిసి,
మురిసి మొలచిన జగతి కరుణేల కరువాయె!
నీ మోవి దరహాస సుధల పండిన పలుకు,
పరుషమై ఈ జరతి పలుమారు పలుకేల!!
||సకలమందున నీవు – నీలోనె సకలంబు
సకల సాక్షివి నీవు – సావధానమునొందు ||

మూలమందెడి దారి దరియుండి ఎరిగించి,
కలత నలిగిన కనుల కన్నీరు మరిపించి,
చెంతనుంటి వనన్న చెలువంబు నెరిగించి,
చెదిరి చితికెడి మనసు మాలిమిన మన్నించి!!

సకలమందున నీవు – నీలోనె సకలంబు
సకల సాక్షివి నీవు – సావధానమునొందు !
సన్నుతింపగ నెవరు స్తుతి నందు వారెవరు,
భక్తవరదా విడకు నా భావనెపుడూ!!

మాయ తళుకులు చూచి ఇంచుక మోహమొందితినంతె గాని,
మదన జనకుని మనసు గెలిచిన పురహరుని పూజలును మరతునా!

ఉదయ భానుని లేత వెలుగుల వైభవము కొనియాడుచూ,
కాల సంధ్యను కొంత తడవటు ఆలసించితి నంతె గాని,
లోని వెల్గులు మేలుకొల్పే గాయత్రి గానము మరతునా!

తుమ్మెదకు తన మోము జూపక సిగ్గులొలికే పూల చూచుచు,
నీదు రచనల సొగసులో మైమరపు నొందితి నంతె గానీ,
కన్నె పూవులు నీదు పదముల చేర్చి పేర్చుట మరతునా!

మోహ నర్తన సోయగంబుల రుచుల నెంచగా గగన వాసులు,

అతిధులై ఈ భూతలంబున సందడుల సడి చేయుచుండగ,
అల్పుడగు నే నెంతవాడి విదుషి మాయను గెలువగా!

ఏటి నీటిన సంధ్యవార్చుక గట్టు జేరిన పిల్ల తెమ్మెర,
వంటి నంటిన చిన్న చినుకులు జల్లి వడిగా తరలిపోతే,
వందనము నీవందు తీరుకు మైమరపు నొందుట తగనిదా!

రూపు గట్టని చలువ తెమ్మెర తూగి తగిలిన తీరు నెంచుచు,
కొమ్మ రెమ్మన నిలువ లేనని ఊగులాడెడి విరుల చూచుచు,
నెమ్మదెరుగని తొందరేదో జగతి నడతని ఎంచనగునా!

నిలకడెరుగని సూర్యచెంద్రులు నిలువ నీయరు భూతలంబును,
తొందరేదో తెలియలేకనె నిదుర మానుక పరుగు తీయును!
ఇంత తొందర పొందులో నే నెమ్మదించగ ఎట్థులోర్తువు!

రెప్ప పాటులు రేపవళ్ళుగ సూర్య చంద్రులే చూచు కన్నుగ,
భూతలంబే పాదపీఠిగ గగన సీమలె ఛత్ర ఛాయగ,
తీరి తీరుగ తీర్చియున్నా నీదు వైభవ మేమనెంతును!

అంతమెరుగని తీరికొందుచు వివరమించుక వీడనెంచక,
గడ్డి పూవును గగన తారను తగిన తరిలో ఓర్చి పేర్చుచు,
నీవు సలిపిన సృష్టి రచనను నిలకడగ నే నెంచతగనా!

భ్రాత నీవని తాతనీవని జనని జనకుల రూపు నీదని,
మూడు మూర్తుల నీదు రూపే అణువు అణువుగ జగంబాయని
ఎరుక జేసిన తపోమూర్తుల భావముల నే నెరుగవలదా!

రూపు గట్టిన నిలకడవు ఈ జగతి కేలో నిలకడీయవు,
నెమ్మదిన నే నిలుతునన్నా నిలువదే ఏ నిముషమిక్కడ,
తెలియ కోరిన తెలియ జేసెడి తీరికెరుగరు ఎవరునిచట!

రమ్యమగు రమణీయ జగతిని రెప్పలార్పక చూతుమన్నా,
గాలి కోర్వక వెలుగు కోర్వక పాడు రెప్పలు వాలిపోవును,
చెదరి పోయెడి చూపు ఊతగ జగతి నేపగిదెరుక గొందును?

మాయ పద మంజీర నర్తన మోహమందగ జేయుచుండగ,
కదలితే ఆ జతుల లయలకు లోపమేదో మొలచునంచూ,
నిలచి నెమ్మది నొందు వాడగు నీదు తనయుడ నేనయా!!

తరుణమున నిను తలుప లేదని- మోహ మాయన మునిగినాని,
తొలగి నా గతి తలుపకుండుట తీరుగాదని విన్నవింతును!
నీదు రచనన రమియింపకుండుట – దొడ్డతనమది యగునె నీకు!!

కరుణ నెంచుము కమల లోచన – కాఠిన్యమును నీ కన్నులోర్వవు,
తాత నీవని నేను మరచిన – నన్ను మరచుట నీకు తగునా!
తలపులో నిను నిలుపకున్నా – తనువు నీదని మరువ బోకయ!!

చేతలేవో చేయలేదని – దరిచేరు దారుల చెదర జేయకు!
మాయ మోహపు లాలి పాటకు జోల లూగెడి నీకు తనయుడ,
ఎట్టులో నను చేరదీయుము చేదరు చింతన చెరపివేయుము!!

ఉల్లాసమే కాని ఉసురు ఊపిరి నొల్ల,
ఉదయ సంధ్యల నడుమ నడయాడు నేను!
జిలుగు వెలుగులె గాని ముసురు చీకటి నొల్ల,
రే పగటి జంటతో జతయుండు నేను!!

వెర్రిదేమో జగతి పంచి ఇచ్చేనన్ని,
ఎదురు కొంచెంబైన ఏనాడు గొనకున్న,
కరగి కరవున మునిగి కుంగిపోదా ఎపుడొ!
ఏమిటో ఈ జగతి తీరు తరి తెలియదే!!

వెలుగు వాకగు వాడు ఎడతెరపి గొనకుండ,
కుండ పోతగ వెల్గు కుమ్మరించే వేళ,
సుంతైన సుంకంబు ఏల గొనకున్నాడు,
వెల్గు బాసెడి నాటి గతి తెలియకున్నాడు!!

చుక్కలన్నిటి నడుమ ఠీవిగా వెలిగేటి,
చలువ వెలుగులు చిలుకు రేరాజు వీడు,
సుధ చిలికి పండించు ఓషధుల సుంకంబు,
కొసరి కొంచెంబైన తానడగ బోడు!!

చినుకు తాకిడి కోర్చి చిల్చి తన గుండియను,
చిరు మొలకలను పెంచి పండించి పంటలను,
రాసులుగ పోసేసి మిన్నకుండే పుడమి,
తన తాపమునకింత సుంకమని కోరదే!

నది లోని నీరములు తూగి తిరిగే అలలు,
ఊపిరై ప్రతి వారి ప్రాణ పాలన జేసి,
తన తనువు తెరపికై తరువు జొచ్చే వాడు,
ఏ సుంకమును లేని సంచార మేలనో!!

దేవరలు దానవులు ధరనడచు మానవులు,
కాసు కొంచెంము లేక కాలమున మనలేరు!
వీరి జాతేమందు వైన మేమని ఎంతు?
కాసు కోరకె వీరు కురిపింతురే కొసరి!!

వారి మన్నన లేక మనలేని ఈ తనువు,
మన్నించదే వారి వితరణల వైభవము!
కొంతైన సుంతైన తనవంతుగా కొంత,
పంచి పండుగ జేయ యోచనల మునిగేను!!

మూలమందలి గుణము మొలకలో కరువాయె!
పోషణల పోలికలు పొంతనే లేదాయె!
లోపమెందున గలదు లోకేశుడా తెలుపు,
తెలియగల్గిన తెలివి తేటగా వెలిగించు!!

ఎరుక లేకున్న నే నెరిగుంతు నా మనవి ,
ఎరుక నీవగు నీకు ఏమంచు ఎరిగింతు!
ఎదిరి దారెరిగేటి ఎరుక కరవగు నేను ,
ఏ విన్నపము జేసి నీ చరణముల కందు!!!

కరవు కాటకమైన – కనలేని కనులైన,
సొంపెరుంగని అంగ వైభవము గలిగున్న,
తలపు మొలకల లోన మొలిచెనా నీ తలపు,
తొలగి తరలేనంట తనురాసి వేదనలు !!
||ఎరుక లేకున్న నే నెరిగుంతు నా మనవి ,
ఎరుక నీవగు నీకు ఏమంచు ఎరిగింతు! ||

కనక రాసులు కోరి – సుర వైభవము కోరి;
తనువు తొలగక మెలుగు ఆయువును కోరి;
దిశలు దిక్కుల సీమ ధిక్కారియై కూడ ,
కూరిమిన నీ కోలువు కొనక ధరకొరిగేరు !!
||ఎరుక లేకున్న నే నెరిగుంతు నా మనవి ,
ఎరుక నీవగు నీకు ఏమంచు ఎరిగింతు! ||

కటిక దారుల నడచి తనువు నొవ్వగ జేసి,
పలుమారు నిను వేడి బడలి వొడిలే రొకరు!
తులసి దళమున కొకరు – చెటికె డటుకుల కొకరు,
తరగుటెరుగని నీదు నెయ్యమును గొన్నారు!
||ఎరుక లేకున్న నే నెరిగుంతు నా మనవి ,
ఎరుక నీవగు నీకు ఏమంచు ఎరిగింతు! ||

తనువు నొవ్వగ నేను తపము సల్పగ లేను,
కళ్ళె మెరుగని మనసు కుదురు జేయగ లేను,
కాల జలనిధి నడుమ సుడిలోన మనలేను,
నీ శరణు నీయగల విన్నపము అనలేను!!
||ఎరుక లేకున్న నే నెరిగుంతు నా మనవి ,
ఎరుక నీవగు నీకు ఏమంచు ఎరిగింతు! ||

తలచినే తలపైన నీ ఎరుక నంటారు,
నడచినే దిశ యైన నీ వంక నంటారు,
తీరెరుంగని నన్ను నీ తీరమున జేర్చు,
పలుమారు నిను బాయ ఓరిమిన దరిజేర్చు !
||ఎరుక లేకున్న నే నెరిగుంతు నా మనవి ,
ఎరుక నీవగు నీకు ఏమంచు ఎరిగింతు! ||

దుఃఖ మెరుగని దారి దురిత దూరా నడుపు,
దూరాన గలవన్న వెరపు మాలో మాపు||

వెన్నంటి యే కాక ఇరుపార్వశ్యముల నీవె,
ఎదిరి దారియు నీవె ఎదనిండయును నీవె,
ఏమరక ఆ ఎరుక ఎలుగెత్తి ఎరిగించు,
ఎరిగించినా ఎరుక నా మతిన కరిగించు!!

||దుఃఖమెరుగని దారి దురితదూరా నడుపు,
దూరాన గలవన్న వెరపు మాలో మాపు||

కంటి వెలుగువు నీవె కనువిందుయును నీవె,
కలవరైబై (మది) కలచు కల్ల కలయును నీవె,
ఎరిగి తొలగుండగల ఎరుక మదిలో నాటు,
ఏమరక ఆ మొలక నిలచి పెరుగగ చూడు!!

||దుఃఖమెరుగని దారి దురితదూరా నడుపు,
దూరాన గలవన్న వెరపు మాలో మాపు||

తనువు చేతులు మోడ్చి తలవంచి నాగాని,
మనసు మరుగాయెనని మౌనమొందగ బోకు,
ఎండైన వానైన ఎగుడు దిగుడుల జగతి,
తిరిగి అలసెడి తనువు ఆరాటమును గనుము!!

||దుఃఖ మెరుగని దారి దురిత దూరా నడుపు,
దూరాన గలవన్న వెరపు మాలో మాపు||

కుదురెరుంగని మనసు కుంగుటెరుగుని గాని,
తనువు తాపము మాన్ప నీ మెప్పు గొనలేదు!
అక్కరెరుగని మనసు అరలోన అమరించి,
ఆదుకొన వెనుకాడ నీతి యగునే నీకు!

||దుఃఖ మెరుగని దారి దురిత దూరా నడుపు,
దూరాన గలవన్న వెరపు మాలో మాపు!!

జనకుడను నేనంచు కవుల కలములు నింప,
నిండదే మా బ్రతుకు కనుల వెలుగులు నిండ,
జాడవై జతజేరి జగతి నడిపెడి వాడ,
జాలి చినుకులు మాని జీవనాదము నింపు!

||దుఃఖ మెరుగని దారి దురిత దూరా నడుపు,
దూరాన గలవన్న వెరపు మాలో మాపు!!

తలుపులన్నీ తెరచి తలవాకిటన నిలచి,
తరలి రమ్మని నిన్ను పలుమారు పిలినా,
తరణ మిది కాదంచు తొలగి యుందువుగాని,
తలుపవే నా మొరను మన్నించు తరిని!!

తలపులను పలుకుగా పలికేటి పంజరము,
పలికేటి పలుకులిక పస తరిగి యున్నాయి,
పలుకేది పలికినా తలపు సరి రాదాయె,
తరుణ మెన్నడు నీవు తరలి నను జేరగా!

      కనుపాప ఫలకాన కదలాడు నీడలను,
            కమనీయమని తలచి మురియలేకునాను,
      తెరచాటుగా నిలచి ఊహలూదుట మాని,
          మరుగు విడి నా కనుల వెలిగునది ఎపుడో!

           వీనులందిన ధ్వనులు మనసు జేరుట మానె,
               మనసు అలజడి మడుగు  అలసటొందుట మానె,
           అలవిగానీ సడికి పరమార్ధ మెరుగనే,
                 అలుక మానిక నన్ను అలరింప రాదా!

            వెన్ను గావగ నీవు వెన్నంటి యుందువట,
                    యజమాని నేగానె నీ ముందు నడువా!
            లేని పెత్తనమిచ్చి పొల్లు లెన్నగ తగున,
                  తుంటరాటలు మాని తోడీయ రాదా!

 గురు పూర్ణిమ శుభాకాంక్షలతో…..

గాలి నిండిన నీటి పొర అది – ఆకశంబున తేలెనే!
గగన మందలి వెలుగు లానగ – వింత శోభల వెలిగెనే!
సూర్యచంద్రుల సాటిగా తన వెలుగులంచూ తలచెనే!
గగన సీమల దారులందున దొరలి తరలుచు మురిసెనే!!

బాల భానుని తరుణ కిరణపు అరుణిమల వెలుగొందుచూ,
ఉదయ భామిని కంఠహారపు కెంపు తానని తలచెనే!
ఉషా సుందరి పాపటిన సింధూర సొగసుల వెలుగులో,
మునక లేయుచు మురిసి పోవుచు చెంగావి చినుకై తెలెనే!!

పుత్తడిన పొదిగున్న మణులతొ వెలుగు లీనెడి మకుటము,
శిరమునందిన దినకరుండట దివిన రధమున తరలగా,
జగతి నొలికిన పసిడి కాంతులు కొంత తనపై వాలగా,
తానె పుత్తడి ప్రోవు ఆయెని మిడిసి మురియుచు తేలెనే!!

గగన కుసుమపు పుప్పొడులు ఇటు ఒరిగెనేమని ఎంచుచూ,
నాకవాసపు పూల మధువుల మధురిమల మదినెంచుచూ,
రేకు విచ్చిన నేటి భాగ్యపు కుసుమముల కొనియాడుచూ,
గండు తుమ్మెద రెక్కలార్చుచు దాని నందగ ఎగిరెనే!!

చేర వచ్చెడి తుమ్మెదను తమకమున తా గాంచుచూ,
స్వచ్ఛమగు తన స్వేచ్ఛ సోయగ మెంచ నేరక పోయెనే!
వరదుడా నంద నందను ప్రేమ వీచిక నడత మానుక,
తనను మెచ్చెడి మురిపముల రుచి తలపులో తా తేలెనే!

మోహమొందిన తలపు బలిమిని తృుంచతగరే వేల్పులూ,
వాలిపోవరే వేల కల్పములందు దారుల వెదుకుచూ,
మోహనుండా మాయనాధుని మోహమందెడి దారిలో,
తరలు వారల తోడు జేర్చెడి గురుపదంబుల వాలదే!!