నయన పథ గామీ

నాకమేలెడి వాడు లోని వాసము వీడి –
సంచారమెంచగా కదిలేటి పథము,
పులకరించే పలుకు పలుకరించే పథము –
పరమ పావనుడెంచి నడయాడు పథము !
భవదీయుడా విభుని భావించు భావుకుల –
నయన పథముల నంటి నడిచెటి చెలిమి!!

ముని నారదుని మదిన – నామ డోలల నూగి,
రసనామ పానమున రమియించు రాఘవుడు!!
పద్మసంభవు సుతుడు కనురెప్ప కదిలించి,
కననెంచినా పథము కనగనెంచగ నెంచి,
కదలి నడచిన పథము అందినా చెలిమి !!

గోపికా మదిలోని మధుర రసముల మరిగి,
మరుల మందిర మందె వసియించు వాసవుడు!
కంటి కలువలు విరియ కననేమి ఎంచిరని,
అంటి చూపుల జంట తుంటరై తోడుండు,
రాసలీలాలోలు డంది నడిచిన చెలిమి!!

సురవైరి సుతునందు కరుణ కలిగిన వాడు,
నిలచి యుల్లమునందె ఉల్లసించెడి వాడు!!
వాని చూపుల చెలిమి వీడనెంచగ నెంచి,
వాని కన్నుల వెల్గు కదలాడు పథమందె,
కాపుండి జతగట్టి జంటనుండెడి చెలిమి!

మధుర భక్తిన మునిగి పలుకు మీరా గళము,
కురిపించు సుధ నంది సంతసించెడి వాడు!
కురియు కన్నుల చినుకు చేరు దేశము నెరుగ,
పొంచి యా కన్నులన కొలువు నిండుగ నుండి,
సడిని సవ్వడి లేక జంట నంటిన చెలిమి!

ధరణి సొగసును గనెడి సావకాశము లేని,
నయనమందున నిలచి నగుమోము నెరిగించి,
వ్రజవాస వివరములు విస్తారమున తెలిపి,
స్వరసుధా నర్తనన మధుర లీలల నడిపి,
నడకెరుగనా కనుల నడిపించినా చెలిమి!!

చెలికాని నెయ్యమున మునిగి మురిసెటివాడు,
వీడి వానిని మురియ మనసు నొల్లని వాడు!
చేరి చెంతన నిలచి చింత దెలుపని వాని,
నయన పథములనంటి నన్నేల గనవంచు,
సిరిని మరుగున జేర్చి నడిపించు చెలిమి!!

కంటి చూపుల వెంట జంట నడచెడి వాడు,
చేరి చూపుల రధము నడిపి తెలిపెడి వాడు,
తెలియ జేసెడి తెలివి తెలియవలెనే గాని,
తెలియ నెంచగ గలవె తనువందినీ కనులు?
కమనీయ భావనల కరుణ కురియగజేసి,
కననెంచ నీయుమా నీ కరుణ పథము!!

ఒంటరి ఏ కాంత

చల్లగాలుల చెలిమి నొందుచు- చిందులేసే యమున అలలకు,
మురిసి ముచ్చట గొన్న పొన్నల – చిన్ని నర్తన గన్న గొల్లడు,
అంది వెదురును మోవిమౌనపు శ్వాసనూదుచు మురియు వేళన,
మోహనాంగుని మదిన మెదిలెడి నోములను ఏకాంత నోచెనో!!

వల్లభుల విడనాడి వనితలు వెన్నెలల వెలుగంది కదులుచు,
విరుల మించిన సౌకుమార్యపు సొమ్ములన శృంగారమెంచుక,
పరచి పరువము ఏలుకొమ్మని పాదముల తమ తనువు నుంచగ,
కబురు నందని నందనందను కబురు నందేకాంత నోచెనొ!!

పద్మబాంధవు పలుకునెంచక తలను వాల్చిన కలువ బాలను,
పలుకరించగ రేణుకాపతి కుమ్మరించిన చెలిమి చినుకులు,
చింది జగముల జోలలూపగ చిగురునందిన చెలియ కన్నుల,
కాంచనెంచని కామజనకుని కనుల నిండేకాంత నోచెనో!

గుమ్మపాలను మించు కమ్మని కోమలత్వపు కోకగట్టిన,
విరుల వన్నెలు తెల్లబోయెడి మేని వన్నెల గొల్లభామల,
కాలిజాడల జాడనందుచు కదలి వచ్చిన లేగ దూడల,
చేరదీయని చెన్నకేశవు చెలిమినందే కాంత నోచెనో!!

పొన్నకొమ్మల రెమ్మలందున నిదుర లేచిన పూలకొమ్మవు,
పొంచి కొంచెము ఎంచ నెంచవె కొమ్మనూగెడి గొల్లమనసును!
నోచనెంతునె నియమమున (నే)నా నోము నిత్యము వానికై,
కాన నెంచక వాని కన్నులు కనగ తగునే నాదు కన్నులు?

నూత్నశోభల శోభ పెంచెడి మార్దవంబుల పుణికి పొందిన,
విరుల చెండున అమరి తీరుగ వాని యదపై దొరలు బాలా,
గుండె లయలకు లయల నొసగెడి గోపబాలుని మదిన నిండిన,
మాని నెంచిన నోము వివరము వీనులెంచిక తెలుపవే!!

జగతి కూపిరులూదు ఉరమున ఊయలూగెడి చలనమా,
చేరి మోవిన గానమై భువి కలత మాపెడి ప్రాణమా!!
కొసరి కొంచెము ఎంచి ఎరుగవే అంతరంగపు గుట్టును,
పట్టి దానిని పొందగా నే పరమపావను పొందునూ!

మాధవుని పెదవంది మురిసెడి వెదురు కొమ్మల బాలికా,
జాలువారెడి మౌనభాషకు భావనడతల హొయలు నద్దెడి,
ఒడుపులో ఒదిగున్న రమ్యత రంగరించిన నిగమ మంత్రము,
అంది నాకిక అందజేయవె అంది మాధవు నందగా!!

మౌనమొందగ తగునా మీరిటు మన్ననెంచక నామొరా!
మనగ జాలదె నాదు తనువిక తలచి మాధవు చేరిక!
చెలిమి తరగిన చెలియనై నే నిలను నిలువగ నొల్లనే!!
చేరి చెలువము నొందువారల చేరికోర్వగ నేరనే!!

ఒంటరై నే నలమటించగ ఓరిమెంచు మనందురా?
జంటజేరగ నిగమవాసుని ఎంచ నేరమనందురా?
మాధవుని మదినంటి యుండిన జంటజాడల నెంచరే!
చెదర నెంచని మదనమోహను మనసుపొందగ నెంచరే!!

తెరపు మరపుల తనువు దారుల తరలనెంచెడి రాధికా!
తెరచి తలపుల తొంగిజూడుము తొలగిపోవగ నీ వ్యధా!
తనువు చెదరిన జగతి చెదురును మిగులు మౌనమె హాయిగా!
మౌన కాంతుల కరిగి ఒంటరి జంటయౌ నేకాంతగా!!

ఏకాంత వాసుని ఏలికౌ ఆ దాంతి ఏలిక నొందగా,
(దాంతి : ఇంద్రియనిగ్రహము. బ్రహ్మచెర్యాది తపఃక్లేశమునోర్చుతనము)
ఒదిగి నీ యద మరులు పంచగ మరలివత్తువనెంచుచూ,
మౌనమందే ఎదురు జూచెడి యదుకులోత్తము నెరుగుమా!
కరుగు కాలము కరుగ నెంచని కణికవై వెలుగొందుమా!!

గురు చరణముల గంటెనే

గురు చరణముల గంటెనే – నే నరుదైన తరుణమున,
నా కనుల నిండ – వింతైన కలలోన – నే….

చరణములా అవి అభయపు కనుమల
ఆదరమున దరి జేర్చెడి రధములా?
రాగమునైనా భోగమునైనా భావించిన తా నీడేర్చడి ఆ…

గురు చరణముల గంటినే – నే నరుదైన తరుణమున,
నా కనుల నిండ – వింతైన కలలోన నే….

ఎల్లలు పొల్లెడి చెల్వపు వాకల –
మునిగిన విబుధుల వినయపు ఊర్పులు,
మోదము మీరగ మౌనము నందిన భావన నెరిగి తా నీడేర్చెడి ఆ..

గురు చరణముల గంటినే – నే నరుదైన తరుణమున,
నా కనుల నిండ – వింతైన కలలోన నే….

కననెంచవే నా కన్నులు విడివడి,
       కోమల చరణపు జాడలు చెదరగ ,
       వేకువ కలతకు ఊరట నొసగగ జగముల నిండదే  చిన్మయు పాదము..      

గురు చరణముల గంటినే – నే నరుదైన తరుణమున,
నా కనుల నిండ – వింతైన కలలోన నే…. గురు చరణముల గంటినే

     

చరణముల గంటినే – నే నరుదైన తరుణమున,
నా కనుల నిండ – వింతైన కలలోన నే…. గురు చరణముల గంటినే

Some స్మరణ

రవీంద్రనాథ్ ఠాగూర్ రచించిన ఒక కవిత చదివిన స్పందన – ఈ ….

తనువు రాలిన నాడు తలుప నెంచెడి వారు,
తలుపరే నన్నిపుడు తెలిసి నే మురియా!!
తీపి మాటలు పల్కి పొగిడి పొంగెడి వారు,
పలుకరే ఆ మాట నా మనసు నిండా!

చూపు కన్నుల వీడి కనలేక యున్నపుడు,
వన్నె వన్నెల పూల విరిదండ లేలయ్య!
కంటిలో దీపంబు కదలాడు చున్నపుడె,
చిన్ని పూవును పంపి ప్రేమ తెల్పగరాద!!

నాద మందగ లేక చెవులు చితికిన నాడు,
మంచి మాటల మూట మన్న నేలయనాకు!
ఆ మూటనొక మాట నేడె పలుకగ రాద,
వీనులందగ జేయ విని నేను మురియా!!

నేల రాలిన తనువు తరలిపోయే నాడు,
తనువంటి నడిచినా తోడెరుంగనె నేను!
చెలిమిలో చేరువను చవిచూచి నే మురియ
తనువు తూలక ముందె అడుగు కలుపగ రాద!

కలసి నడచిన-బ్రతుకు, పలుకరించిన-చెలిమి,
చేరికెంచిన హితులె సంస్కృతుల సంగమము,
సంగమించిన హితమె భువిన బహు భాగ్యంబు,
భాగ్యముల పొంగులే భవిత కర దీపములు!!

నాటి తలపులనెల్ల పలుకు మాలల నుంచి,
బ్రతుకు బాటన కొంత సావకాశము నెంచి,
తలవైపు దీపముల వెలుగు విరియకముందె,
తలుపరే నన్నిపుడె నా కనులు మెరయా!!

నీడ

తగిలి తనువును తాను నడిచేటి నా నీడ,
తొందరొందుచు నేడు తనువులో లయమాయె, తాను తన నీడన్న ద్వంద్వంబు తరగించి,
తానొక్కడే నిలచు తరుణంబు మొదలాయె!

తనవులో కొలువున్న కోవెలందున నిలచి,
నియతి నియమము మేర తగులీల సాగించు,
తనువాసి తోడొంద తనువువెంటనె నడచి,
తుది అడుగుగా తాను జతనందె ఈ నాడు!

తానన్న ఉనికంది తనువులో చేరుండి,
తెరచి తలుపులు తాను లోనండి రమ్మన్న,
వెన్నంటుటేగాని వెడలి చేరగ లేక,
అలుపెరంగక అంటి వెంట నడిచే నీడ!

ఆడినా పాడినా ఆటలో అలసినా,
మోదాన మునిగినా ఖేదాన ఒరిగినా,
సాటివారని అంటి వెంట ఎవరున్నా,
మౌనంబె భాషగా జంటవిడువని నీడ!

తెరపు మరపుల తీరు ఎరిగున్న నా నీడ,
తెరపైన మరుపైన తోడు విడువని నీడ,
తోడు విలువను ఎరిగి ఒరిగి ఒదిగే నీడ,
తనువందు తరినుండి తోడైన నా నీడ!

నేడలసి నాలోన కరిగి మరుగున జేరె!
తనుభార మీనాడు తరిగి తూనిక దీరె! (తూనిక – గౌరవము)
వీసమంతగు తనువు పెరిగి మోపుగమారి,
పెరిగి పెరిగీ విరిగి నీడలో లయమాయె!

నేనె నీడగ మారి మాసిపోతిన నందా?
నీడ నాలోజేర వెలిగి పోతిన నందా?
తనువున్న ఆ నాడు తోడు నడచిన నీడ,
చెల్లిపోయెను తాను తనువు తోడుగ నేడు!!

నేటి భాగ్యము

అంబుజాప్తుండదిగో ఉదయగరి చేరేను,
పదిలంబుగా నంది భవుని సందేశంబు,
భువి జీవులకు నేటి నడత తీరెరిగింప,
వెలుగు కన్నులు పరచి వెదకి కబురీయంగ!

వాదనలు వేదనలు వేద విదురుల నుతులు,
నిత్య నైవేద్యాలు నిలకడెంచని మతులు,
మాటు జేరని విధులు మాట చెల్లని గతులు,
వివరముల దొంతులను ఎంచి కూర్చిన పంక్తి,
అందుకొండిదె యంచు అరిగె వెలుగుల రేడు!!

తనువు తిన్నగ లేని సారధందిన రథము
సప్తాశ్వములు గుంజు ఒంటి చక్రపు రథము,
దిశలు దిక్కులు లేని గగన తలమున దారి,
వెలుగు రెక్కలు పరచి సేవించు పరిజనులు,
సరి వాసముల నెరుగ వసతొంద జేయునట!!

నేడె కన్నులు తెరయు చిగురు ప్రాణులనైన,
చెల్లి ఆయువు తరలు జీవ జంతువులైన,
వోడి వైరులపంచ వగచు దుఃఖితులైన ,
ఇంద్ర వైభవమందు ధరణీశు సతులైన ,
జంకు నెంచని రేడు తరలె ఆనతందగ జేయ!!

కబురంద వెనుకాడి మరల రమ్మన వినడు,
కొసరి కాలముకొంత గడిపి కనుమన కనడు,
మమత తీరని కనులు మాలిమెంచని కలలు,
నిలువరింపుమనన్న నిలువడే నిముషమును,
నిజవాస నాయకుని సెలవు జీవి దరి జేర్చ !!

దివి దేవతలు వాని నిలవరింపరె నేడు,
ఓప ఓపికలేక ఒరిగి యుందొక ముదిత ,
ఇలవేల్పులకు విరులు ఒలికించు విరిబాల,
బేలగా ననుజూసి జాలికబురులు కురిసె,
సేదతీర్తును కొంత సేవింతునింకొంత ,
నియతి నియమము తెలిపి ఓరిమొంద !!

.

పిచ్చి తల్లి!

పురిటి కందును జూచి పున్నెముల ప్రోవంచు,
పురిటి నెప్పులు మరచె పిచ్చి తల్లి!
కుడుపు కుడువక బిడ్డ మారాము జేసితే,
కడుపు కట్టుక కుడిపె మాపి కినుక!

నడక నేర్చే రోజు తూలినడుగుల వెంట,
తూకమై తానొంగె మురిపెమెంచి!
ముద్దు పలుకులలోన పిలుపు నందుక తాను,
పులకించి పలుమారు పలవరించె!

బ్రతుకు బాటలవెంట పయనించు పసితనము,
ఆట పాటల బాట బ్రతుకు బాటని ఎంచు,
పసిమనసు పంతాల మనుప శక్యము గాక,
మనసు ఆరడినాప కొలనైన కనులందు,
కొసరి మురిపెము నింప పంతములనాడె!

బ్రతుకు బాటలవెంట పయనమందే వేళ,
దిగులు తగదని తెలిపి రేపు మెరుగని పలికి,
దీవెనలు కురియుమని దేవగణముల వేడి,
నీ బ్రతుకు నీడలకు నా ఒడియె చోటంది!

వసతి వన్నెల వెలుగు పెరిగి తరిగే వేళ,
నలిగి పొగిలిన మనసు మన్ననెంచని వేళ,
తీరు మరచిన బ్రతుకు భారమెంచిన సంతు,
సంకటపు సుడి జూచి మనసు కృంగగ నెంచె!

కాలమంటిన తనువు కాటిబాటన నడిచె,
దుడుకు దారుల నలిగి సంతు దూరమునెంచె,
ఆదరంబెంచ ఇట ఇరుగు పొరుగులు లేరు,
చెరబాపి తెరవిచ్చి చేరదీయవె తల్లి! కల్పవల్లి!!

గురు పూర్ణిమ

సోమశేఖరు చెలియ శోధించకే నన్ను ,
సకలార్తిహరి నిన్నే శరణంటి నేను ,
ముక్కంటి చూపులకు మేను బాసినవాడు,
దుడుకు దాడుల దునిమె మనసు నిలకడను!

పెరుగు తరుగెన్ననా పూర్ణకాముని శిఖన,
దివి కన్య మెట్టినా ముడి మడుగు పైన,
వాడుటెరుగని వెల్గు వన్నె వైభవమొంది,
భాసించు వాడదియె నాడె గగనమునా!

భవతాపహరు శిఖిన భవతారిణీ జతగ,
నిలచి నేర్చిన విద్య మించి మెరయంగా,
తరగు మెరగులమధ్య పూర్ణుడై ఆ రేడు,
పూచె గగనపు తోట ఇల వనులు మురియ!

వదలి వాంఛలనెల్ల వేచి నిలచిన ఋషులు,
చెలుని సంగమునంద వేచి వగచెడి చెలులు,
కురియు చల్లని వెలుగె ప్రాణధారగు కలువ,
విందునందగా కురిసె చంద్రికిల నేడు!!

హృదికొలను కమలాల కనులు మెరయంగా,
నాడి నడకలు మరచి నిలచి నివ్వెర నిండ,
మాడునాడెడి నాడి మరచి నాకము జూడ,
జారెనే ఒక చినుకు జర బెదిరి చెదర!

నాడు గోపకు కొలచి రమణులందిన చినుకు,
శుద్ధోధనుని పట్టి బ్రతుకు చిగురగు చినుకు,
చెలికాని చెరణాలు విజయు కొసగిన చినుకు, విందుగా నందుమని చిలికె తారల రేడు!

కామంతు శిఖినుండి కురియు కౌముది నేడు,
కడతేర్చదే కామ కలిక కుదురుల పొదను,
పొరలజేయవె నీదు కరుణ చూపుల తూపు,
రతివల్లభుని రధము ధరకూలు నటుల!!

సోమశేఖరు చెలియ శోధనెంచుట మాని,
చేరబిలువవె నన్ను చెరబాపి ఇకనైన,
చేతులారగ నీకు సేవలందగ జేయ,
పసలేని ఈ పురిని పుణికి గైకొనవే!!

సీమ

పట్టు కోకలు కట్టి పాయసాన్నము బెట్టి,
పలుమారు వేడినా వినదాయె చిలుకా,
పొలిమేర నే దాటి జంటనుండ ననంచు,
అలిగి తొలుగగ నెంచు అది ఏమి వింత?

నాకమందలి నగరి నాణ్యమని ఎంచేను,
పున్నెముల పోగులా పురవాసు లని ఎంచు,
పగలూ రేయీ దాని సొగసులే తలచేను,
తరలి పోదమనంటె పొలిమేరె బరియంది!

పలుకు పలుకుల నెల్ల పలవరించే సీమ, కనులు కను కలలోన విందుజేసే సీమ,
చెమట చినుకుల ఫలము చిన్నబోయే సీమ,
చేర పోదమనంటే సీమ దాటననంది!!

పండుగలు పర్వాలు పుణ్యనది స్నానాలు,
కుడుపు మాపుక జేయు పూజాది యాగాలు,
దానాలు దక్షిణలు దండ ప్రణామాలు,
కటిక పడకల నోము కాలి నడకల బాస,
నిదుర దూరము జేసి తలపు నిలిపిన రేయి,
క్రమము తప్పక చేసి కోరినా సురసీమ,
చేరబోవగ బిలువ చెదరి మరుగయ్యేను!

గాలి బుడగన జేరి తెరపు మరపులు తరచి ,
వింతలోకపు మెరపు వివరమెంచగ నెంచి,
పుణికి పున్నెములన్ని పోతబోసితి ననంచు,
మోహపడితిని గాని భువితీరు గననైతి!!

సీమ దాటని సఖిుని చెలియగానెన్నుకుని,
మీరి మక్కువ జూపి భేదభావము మరచి,
తాను అల్లిన కలను తానె యని తలపోసి
మోహపడినా తప్పు తానె తెలియగ వలయు!

సెలవు నీకిక చెలియ చెల్లిపోయెను చెలిమి,
చెదరిపోయిన కలవు చెరగుటెరుగని భ్రమవు,
తరుగెన్నతగనట్టి తీపి తలపుల మోపు ,
మూపు నందుక మరలి సీమ దాటెదనింక!!

కావుమమ్మా

             భవ పావకము నార్పు వృష్టి నొసగెడి దృష్టి 
             మా దెశను సంధించి మము బ్రోవు మమ్మా!
             భీతిగొని యున్నాము భవదీయులము మేము,
             మాతరో మరుగేల దరిజేర్చు కొమ్మా!             

             సామగానపు గతుల సారంబటీ జగతి ,
             సామగానాలోల జాలమేల?
             సారహీనంబాయె తరిదారి కరువాయె,
             సావకాశము దీరి దరిజేర్చవమ్మా!

            పాపా కానన నడుమ కదలేకున్నాము,
           చిక్కనగు ఈ వనిన చిక్కుకొని యున్నాము,
           పావకంబైనీవు కడదేర్చి ఈ వనిని,
           చల్లనగు నీ చూపు మా శిరమునుంచు!

           హీనభాగ్యపు పొంగు అంబరంబంటేను,
           నలుదెశల కమ్ముకొని చీకటులు చిమ్మేను,
           పొంగు నార్చగగలుగు హోరు వీచిక నీవు,  
           ఉప్పొంగు అలభంగి ఉరికి గడి దీర్చు!   

          మోహ బంధము జిక్కి భీతిగొందీ మనసు,
           భవ పాశములు బిగిసి శమియించెనీ బ్రతుకు,   
          తెరపెరుగనీ రోగ బాధలను బాపుమా,
          అతులితంబగు అభయ అరకిచ్చి బ్రోవుమా! 

           తారకంబగు తరిని తెలచి మెలగకముందె, 
           తరలి పోవగనెంచె తనువు జీవములెల్ల
           తెలివిలో నిను నిలుపు తేజంబునీయవే, 
           రమ్యలోచన నన్ను  కనులందు నిలిపి!