దేహము

నను- బొందియందురు, తనువనందురు, దేహముగ నన్నెరుక గొందురు,

అంగమెరుగని జీవి కంగమై అమరేను- ఆ అనంగుని సేవ నందజేయంగా!

పదములై నడచేను – కరములై కొలిచేను – కన్నులై కమలాక్షు ఛాయ చూపేను!

సన్నుతించెడి పలుకు పలుకగల రీతిగా – స్వరపేటికను కలిగి సహరించేను!

రుచులెరుంగని నేను జీవి మోదముగోరి – పలురసంబుల రుచుల నందగోరేను,

ఎగుడు దిగుడుల బాధ – వ్యాధి బాధ – వ్యాయామముల బాధ-వ్యధల బాధ,

ఎన్నగా నొల్లలేనెనెన్నొ బాధలను – జీవి సాంత్వనగోరి అంగమమరు!

కనరాని విందులను కనగోరు జీవికై – రెప్పపాటును ఆపి కనులు నిలిపి,

అలసటొందిన నాడు అరకు సేవన జేసి- నలిగి నడయాడుచూ మనుపు వాడ!

కాయకష్టము నాది – కడగండ్లు నావి – కామితంబుల కొలుపు కలిగున్న జీవునిది!

నాకవాసము గోరి – ఉపవాసముల నలుగ – జీవి ఆనతులంది నడచువాడ,

అది ఏమి చిత్రమో – మోహమెరుగని వాడు – వానినే మన్నించు- నన్నుగాదు!

నిర్మోహియగు వాని మోహమందున మునిగి – మన్ననెరుగని జీవి మరులు మరచి,

మరుభూమిలో నన్ను మడియంగ గాజేసి – మరలి పోవును మనగ మాధవునితో!