ఒక వెన్నల రాత్రి

జోలలూగెడి ధరణి వాసుల మనసు మూలాల ఒదిగియున్నా
వింత ఊహల విలువ లేవో వెలుగులందగ – కలల కబురులు,
కొల్లగా కురిపించు రాయుడు – కలువ కన్నుల వెలుగు వేలుపు ,
నింగి తళుకుల తార కన్నెల సొగసు నేలగ తరలెనే!!

సంధ్య చెరగున నిదురలేచిన కటిక చీకటి తెల్లబోవగా ,
పైడి వెన్నెల చీర చెరగున వెండి మబ్బుల వేడుకాయెను !
కబురులేవో అందజేయగ తరలు తారల సందడాయెను,
నిదుర మాగిన కంటి రెప్పల మాటులో – అవి ఒదిగి పోయెను !

సుధా సాగర సార్వభౌమిని ఆదరంబును అందనెంచిన ,
సాధు సజ్జన సరస సంగులు – పుడమి మొలచిన పుణ్య పురుషులు
సుధా ధరల ధరణి జేరెడి,- నియతి నియమపు విపుల పంక్తుల
మధుర సూచన మరల జేయక ధారణందగ నిలచిరే!!

నాడు రాధిక మధుర కల్పన- కనులగట్టగ మురళి నూదిన,
నందనందను నందమంతయు – తారలాంతర మందు మెఱయుచు,
అంగనంగన అంతరంబున నిలిచి ఆడిన రాసలీలను ,
కనుల కద్దగ కనిన మౌనులు- మౌనమున మునకేసి మురిసిరి!!

పార్వతీపతి శిఖిన ఒదిగిన – వంకలేరుగని చంద్ర వంకను ,
వంగి లీలగ చేరరమ్మని లాలనెంచిన కోమలాంగికి
మోదమమరగ మురిపెమెన్నుచు – మంచుకొండలు మేలనెంచగా,
మదను గూల్చిన మోహనాంగుడు నటనమాడగ గాంచిరే!!

లాలి జోలలనూగు రాముని రమణులందరు లాలనెంచగా ,
తొంగిచూసిన కలువరాయుడు చిన్నబోయిన తరినిగంటిరి!
సోమరాయుని సోయగంబును అందబోయిన అవనినాధుని,
ఆటపాటల లీల వైనము మనసు నిండగ మోదమొందిరి !!

వాదులెన్నక వచ్చిచేరెడి వాగు వంకలు నదీ నదముల ,
సంగమందుచు సరసమాడెడి సాగరుడు తన ముదము తెలుపగా ,
అలల చేతులు ఎగసి అంబర అవధులను దునుమాడి సాగగా,
శరణు శరణని తారనాధుడు తరలు తీరును గాంచిరే!!

సప్త అశ్వములమరియున్నా ఏక చక్రపు రధము సవ్వడి ,
కలలు మానెడి సమయమాయెను – నిత్య కర్మల తరలమన్నది!
ధారణందిన దివ్య భావన – భావనందున నిలువరించుచు ,
ఉషా కన్నియ ఉనికి నెంచుచు విబుధులెంతో మురిసిరే!!

Leave a comment