నా ఊహలో నీవు నంద బాలుడవు – నచ్చకుంటె నీవె పంది బాలుడవు,
నాటి కశ్యపు సుతుని దునుమాడగాను- పందినైనానంచు పంతమాడేవు!
ఉమాదేవికి నేను ప్రతిరూపమైతే – ఈశుడై నను జేర నడచివచ్చేవు!
హిరణికై కాన నన దిగులుతో నుంటే-కౌసల్య తనుయుడై కదలి వచ్చేవు!
మండోదరీ విభుని మనసు నేనైతే – మన్నింపగా నీవు మనువాడు జానకిని!
రాగములు పలికేటి మురళి నేనైతే- ఊపిరూదెడి దివ్య మోవివై మెదిలేవు!
పొల్లులేనొక గింజ పసుపు ముద్దనబెట్టి- రత్న సింహాసనమిదే రాజిల్లు మంటే,
ఒద్దికగ ఒదిగుండి ఒప్పుదెలిపేవు- నేనాడు ప్రతి పలుకు నాలకించేవు!
పాయసంబని ఫలము, ఫలమంచు ఒక దళము,దళమంచు ఒక దర్భ-నీకు చూపేను
ఊహలో ఉన్నదే నీకు నిక్కంబంచు- నిండుగా దీవించు అతిశయంబును బోకు!
యోగ నిద్రన నీవు నడయాడు వేళ- పలుకు పలుకుమనంచు బాధించ కుండా,
లోకాన నీరూపు రమియించు నటుల-‘ఊహ’ యను ఒక కానుకందించినావు!
బ్రతుకు బాటల వేట వెన్నాడుచున్నా- నీఆట యను ‘ఊహ’ నూరడించేవు!
యుగయుగంబులు గడచి ఉడిగిపోయెను ఓర్పు- నేర్పుగా నన్నింక మరిపించబోకు!
ఎడబాటు బాటపై అడుగు అడుగున నీవు-తోడు నడిచెడి వైన మింక చాలించు!
ఊహలెరుగని రూపు ఊరించు నీరూపు-ఎద పండి ఎరిగిరట నాటి గోపికలు!
అడవి దారుల నడచి-అవని భారము గడచి-ఆర్తిగొని ఎరిగిరట మునిమానసములు!
కన్నులేనొక కురుశ్రేష్ఠుడు,కపటమెరుగని పిన్నబాలుడు,శరము వీడిన పాండుపుత్రుడు,
కంటిరే నీ దివ్య రూపము – నీవు కరుణన దెల్పగా!
వీడుమోయిక నీదు పంతము- ఎన్నగా నేనెంత వాడను,
ఆటబొమ్మకు ఆశపడినే వేరుపడి తానాడు నీతో!
నీవు మిన్నని శరణు వేడెద – దూర భావము బాపుమో!
Yakshavani 