గూడు

అల్లిరెవరో గూడు అలరింపగా నన్ను,
ఆదరించొసగితిరి వసతి నొందగ నేను,
అనువైన కాకున్నా ఇలనిదే ఇరువంచు
ఎరిగించినారెవరో సమ్మతే గతియంచు!!

కాలమల్లిన దారి ఒల్లనన్నాగాని
చెలిమి నేదో నెరపి దొరలించెనాదారి !
తెరపైన అడుసైన అడుగరెవ్వరు నిన్ను,
ఓరిమొందుటె మేలు ఒరలి ఫలితము లేదు!

గురుతుతెలియని వారు గురుతుగొను మన్నారు,
లోకాన గురుతులివే గోని తరలుమన్నారు!
తల్లులట తండ్రులట అన్నక్క తమ్ములట,
ఒట్టిమాటలె అయినా ఒప్పి మసలుటె దిక్కు!!

సూర్య చంద్రుల రధము దొరలుటాగగ లేదు ,
యోచనేదో యదన ఉదయించి మరుగవదు!
మాయ గంతల మరుగు నలిగేటి నా కనులు,
తెరపి నొందగ లేక పలు పంతముల నలుగు!!

హిమ నగంబుల నగరి నేలేటి రాయనికి ,
మురిపాలుకుడుపగా మనసైన మాయమ్మ,
కంట కురిసిన అరకు కుడిచినా హరిసుతుడు,
తనుకుహరముల జేరి హరియించు హరితలపు !!

గగనాలు గహనాలు ఎడతెగని అందాలు ,
మయుని కల్పనమించు కమనీయ కల్పనలు ,
కనువిందు కలిగించు కనికట్టు లోకాలు,
అందవచ్చుననన్న భ్రమ మరువదీ తనువు!!

తోయమందలి తళుకు – అనిల గంధపు సొగసు,
అంది ఆదరమొంది మురియ మానని మనసు,
తళుకు నందగలేదు – గంధమును గొనలేదు,
ఉనికి కరవగువాని కొనెడి కోరిక విడదు!!

ఏ కోరికలు కోరి ఇట ఓస్తినో తెలియ ,
తెరిపెరుగనీ బాట దొరలు కరణ మెరుగ!
కనులు కని మురిసేటి కమనీయ కధనాలు,
ప్రభవించు పాదులను కను దారి కననాయె!

పదునారు భువనాలు పదివేల కళలతో
భాసిల్లగా తగిన ఆధారమగువాడు
నేనన్న నా ఉనికికాధార మెటుకాడు?
కఠిన చిత్తము మాని ఉనికేల కననీడు?

ధరణి దారుల మకిలి మదిని జేరకముందె ,
ధారుణొసగిన గూడు చెదిరిపోవకముందె,
దామ్యులందెడి దారి దొరలించు ఈ గూడు ,
( దామ్యులు: అంతరింద్రియ నిగ్రహం కలిగిన వారు)
గురుతు గురువువు నీవే – వేరెవరు గతిగారె!!