తనువు తంబుర జేరి తారకంబును తలచి,
రాధికా మంజీర లయను భావన జేసి,
రాకేందు ధరు తలప నిలువదే నా మనసు,
నిలువరించరె దీని నిజవాసులగు వారు!!
ఇంద్రియంబుల యందు ‘మనసు’ తానే యంచు,
వివరించె నానాడు విజయు గురువగు వాడు!
తానెయైనా మనసు తలుపదే తన ఉనికి,
తెలియజేసెడి వార తెలియగా తెరవేది?
జగతి మొలువక ముందె ఉనికైన వాడొకడు,
ఉలుకు పలుకులు లేక పసిపాపడై తాను,
కాలాంబుదిన దేలు వటపత్ర శయనుడై,
వేడుకొందెడి వాని జాడకను దారేది?
బహు రూపములు కాగ భావించినా ఉనికి,
రూపు రూపున జేరి మోదించ నెంచనట,
తనకు తానే హితుడు వైరి తానే యంచు,
మోదమొందెడి వాని తెలియనగు తీరేది?
రాగ ఖేదములన్న భేదమెరుగని వాడు,
రచియించినాడంచు వివరింతురే గాని,
నలిగి పొగిలేవాని అనునయించెడి వాని,
ఉనికి తెలిపెడి వాని ఎరుకిచ్చు వారేరి?
రూపమెరుగనివాని అనురూపి ఈ జగతి,
రూపమందిన జీవి కల కల్పనీ జగతి,
భావించు భావనల భోగంబే ఈ జగతి,
భావమిచ్చెడి వాని భావింప తెరవేది?
రమియించగా తాను రచియించినీ వసతి,
వైభవంబుల నెంచి రాగమొందగ తానె,
ఎడబాటు ఆటలని పంజరంబున జేరి,
బంధాల నలిగెనట విడుదారి మరచెనట!
మరపె మన్నన యైన మహిమగల వసతయ్య,
మరువ చక్కని తండ్రి నీ మరుపె మేమయ్య!
సంగమందలి మరపు సవరించు తలపులను,
తలుప తొందరలేక తీరికొందగ తగునా?
తనువు తంబుర జేరి తారకంబును తలచి,
రాధికా మంజీర లయను భావన జేసి,
రమియించ నెంచినా రమ్య భావన నెంచి,
నిలువవే నిగమమై మనసు గమనమన !!
