Author: yakshavani

గరుడవాహన యంచు గగనమున వెదికేను,

వృషభవాగన యంచు వనులెల్ల వెదికేను,

కమలాభవుడవంచు కొలనులను వెదికేను,

కనరార వేగమే కనికరము మీరగా!

సింహ వాహినియైన హిమతనయ యైనా,

హంస వాహినియైన వాగ్దేవియైనా,

మకర వాహినియైన క్షీరాబ్ధి కన్యైన,

ప్రేమ మీరగ నా మొరను వినరాదా!

ఎలుక నెక్కిన వాడు, ఏనుగెక్కిన వాడు,

అందమగు నెమలిపై విహరించువాడు,,

ఏల వినలేరు నా విన్నపపు పిలుపు?

మాయసంకెళ్ళ లో నలిగేటి అరుపు!

జగతిలో ఎందెందు ఏజీవి తలచినా,

వేగ జనుటకుగాద వల్లభుని వరము?

అధికారులు మీరు- అధములము మేము,

ఆదుకొమ్మని మిమ్ము వేడుచున్నాము!

పాడిగాదిది మీకు – మిన్నకుండగ రాదు,

బ్రతుకు బాటల యందు ఇక్కట్లపాలైన,

నా సుతుల దయజూచి-మోదాన దరిజేరి,

మీదివ్య లీలలన – వారి బ్రోవగవలెను!

చిటికెడటుకులు తిన్న ఋణము తీర్చిన వాడ

ఒక్క మెతుకును మెక్కి తృప్తి నొందిన వాడ

జాడ తెలియని వెన్న వైనముగ సాధించి

చిలిపి ఆటల సఖుల ఆర్తి తీర్చినవాడ!

అడుగు దానముబట్టి బలిని బ్రోచినవాడ

శబరి ఎంగిలి కొరకు అడవి నడచినవాడ

సోదరులు సుర గోరి సాగరము మధియింప

కారుణ్యమూర్తివై గిరిని మోసినవాడ!

మితిలేని జలరాసి నిమడలే నా తనువు

ఒక రాతి స్తంభమున ఇంపుగా నింపేవు

జంగమయ్యను బ్రోవ నంది మేళము గట్టి

పరమ భక్తుని యురము చీల్చి చంపేవు!

గజరాజు గాచుటకు ఖగమునెక్కనివాడ

ధర్మమును నెరపుటకు అస్త్రమూననివాడ

సురను గావగ నీవు మోహినై మురిసేవు

గరళ పానముజేసి ప్రహ్లాదు గాచేవు!

తల్లిప్రేమను దృంచి నరకు జంపిన వాడ

గాంధారి కన్నీటి కాహుతయ్యిన వాడ

భక్తికై బహుళముగ పరితపించెడి వాడ

జ్ఞాన చీనాంబరము నమరి మసిలెడి వాడ!

చిన్ని నా విన్నపము మోహమని ఎంచేవు

నియతి నియమ మనెంచి మిన్నకుండేవు

ఏలువాడవు నీవు ఏలికను నేను

ఏమరక నా మనవి నాలించి మన్నించు..

దరిలేని కాన న న మలిగేటి నా సుతుల

మరలించి మరపించి మక్కువన ఏలుకో!

నీ దివ్య సంగమున సఖులుగా జేసికో

వారి హృది సీమలన స్థావరము నెరపుకో!

పురమ నేలెడి తల్లి పూర్ణకామిని నీవు,

క్రీగంటి చూపులతొ కూరిమిచ్చెడి నీవు

పెత్తనముగా లోన కదలాడు చుండగా,

ఇహలోకమున ఇడుము లేల కలిగేను?                                                                                                                                   మొలనూలు మువ్వలకు విశ్రాంతి లేకుండ,

మృదుకంపనల ఝరులు జాలువారుచు నుండ,

రూపుగట్టెడి కల్పనొకటైన రచియింప,

అలవి గాకెటు మేము అలమటించేము?

చిత్తు సత్తుల సత్తువెరిగిన తల్లి,

చిత్త మెరుగగ లేని చిన్ని పాపడిని,

బ్రతుకు తెరువును కుడిపి కనికరించమ్మా!

కామాక్షివట నీవు కామితములొసగా!

లోకనాధుడు గోపబాలుగ తరలి ధరణిని జేరినా,
కన్నులారగ వాని గాంచెటి భూరి భాగ్యము కలుగునా?
తరుగు భాగ్యపు తనువు బొందిన నరులు వేదన నొందరే!
తరలి మాధవు తనివిదీరగ కనులు పండగ చూడగా!
గోకులంబును వీడి జనినా మోహనాంగుని కొలువులో,
చేరి కొలిచెటి భాగ్యవంతుల వరుస సరసన నిలువగా,
పూర్వపున్యపు పుంత తరుగని వగచు జీవులు ఆశతో,
విజయు చెలునిగ వన్నెకెక్కిన వల్లభునికై జూడరే!
సూర్యచంద్రులు అంది నడిచెడి శాసనంబుల పలుకుచూ,
లేగలై తన వెంటనడచెడి పరిజనంబుల గాచుచూ,
ధరణి వైరుల ఎదన వైరపు అనరు మాపగ నెంచుచూ,
అలసటెరుగక కదులు కన్నుల కానగా తామెంచరే!
సరిజోడుగా ఆడంగ తామా నందసంతున నమరరే,
వాని శరమును నోచదగు వైరంబునైనను నోచరే!
పొందునొందగ పాండునందను అనుజులైనా కారుగా!
ఎదురు నిలబడి వాని చందము జూచు భాగ్యము గోరగా!
కురువంశ సంతతి చింత నొందుట మోదమేగా జనులకూ,
పోరు సలిపెడి సేనలందున నిలచు భాగ్యమునొందినా,
శౌరి గాంచెడి మధుర తెఱపిని అందు నెమ్మది నొందుగా,
వైరి సేనల వరుస నిలచుట మంద భాగ్యము గాదుగా!
ఏమి భాగ్యము ఏమి భాగ్యము గాంగేయు సరసన నిలువగా!
తొల్లిజేసిన పున్యఫలములు పొంగి పండుగ జేయుగా!
సవ్యసాచికి ఎదురు నిలచిన జన్మ సఫలంబాయెగా!
ఫాలనేత్రుని మనోహారిని గాంచగలిగిరి సూటిగా!
అష్టగుణముల మూలధాతువు లంది మారకమందగా,
పుణ్యభూమిని ఎన్నినాడా ధరణినాధుడు నాటగా,
మెచ్చి వరముల నిచ్చినా మహనీయు ప్రేమను మెచ్చరే,
నేటికీ నరులంత పొందగ ముక్తి పధమును సులువుగా!
కురుక్షేత్రపు సీమ పొర్లగ నిలచి యున్నా సేనలో ,
ఎరిగి ఎరుగక నిలచినా దివిలోక వాసము కర్హులే,
కటిక వాడని కరుణ తరుగని తల్లడిల్లుట మానరే!
నాటి వరముల కోటలో తామసువు బాయగ నెంచరే!
భక్తసులభుడు తానుగా రధసారధా యెను నరునికి,
సారమగు తన సంతునెల్లను సురధామ వాసుల జేయగా!
పాంచజన్యము బట్టిగూడా యోచనెందుకు దేవరా!
చెలికాని వింటికి ఆజ్ఞనొసగుము శరము రయమున విడువగా!
అంతలో ఏమాయె సామి క్రీడి రధమును వీడెనే!
శరణు నీవని పదములంటుచు పదము లేవో పల్కెనే!
వాని వాసము నిక్కమే మరి మా గతేమని ఎంచవే!
మందభాగ్యల గావగా నీ మహిమ జూపర దేవరా!
కినుక గంటివొ పలుక కుంటివొ వైరిభావన గొంటివో,
బావయోయను భావమున నీవాటలాడచు నుంటివో,
దుయను వేడుచు క్రీడి వాలెను నీదు చరణపు సీమన!
జాగుజేయక ఇచ్చగింపుము మమ్ములందర బ్రోవగా!
తీరియున్నవి సేనలన్నీ నీదు ఆజ్ఞను బొందగా,
మాటకందని మధుర భావము మనసు మూలల ఇంకగా,
మాధవా మమ్మేలుమంచు మరుల మడుగున మునుగుచూ,
గతులు మరచిన కాలగతులను నీల్గు చేష్టల జూచుచూ!
వాదులేలయ వల్లభా ఇది హితవు దెలిపెడి తరుణమా?
వేచియుంటిమి ఎంతగానో విజయు శరముల నందగా!
వెన్న ముద్దలు వేడబోమయ రధము పూన్చుము హయమునా!
కపికేతనుండటు ఖిన్నతొందుట నీదు శోభను పెంచునా?
వంగి కళ్ళెము బట్టకున్నది వరద హస్తమదేలనో,
అమరేంద్ర తనయుని శస్త్రమేలొ మౌనయోగము బూనెనే!
విఘ్నమెరుగని పద్మనాభుకు అడ్ధగింతలు అమరునా!
ధ్వజము నందలి రామభక్తుడు జూచి మోదము నొందునా!
నిక్కమే నీ మోముగాంచిన చక్కపడుగద యోగము,
చెదరు ఊహలు నెమ్మదించుచు తిరిగి జేరును పాదును,
కన్నులారగ కరవు దీరగ జూచు భాగ్యము నిస్తివా!
సమ్మతెరుగక చెదరు మనసును నెమ్మదింపగ జేతువా!
కినుక కారణ మేదిగాని రణము వీడకు గిరిధరా!
శరణు వేడిన చెల్లజేయక ఫల్గునల్లరి జేతువా!
భీభత్సు కన్నుల పొంగెనే కురువృధు జననీ ఛాయలూ!
నాడు ద్రౌపతి గాచినాడవు నేడు పార్థుని విడుతువా!
ఇంత కఠినత నెచట నేర్చితి వింకనైనా ఒప్పవా!
ఓరిమొందగ మా మనంబులు చెల్లె ఒప్పుల సీమలూ!
ధర్మనందను ననుజుడే నీ దయకు నోచడదదెందుకూ!
ఇందుకేనా సారధైతివి బంధుజనులకు ప్రీతితో!
మాయధారుల ద్రుంచగా నీ వవతరస్తి వనందురే!
పాండునందను లోపమేమని కినుక గంటివి ఈతరి!
నేటి భాగ్యపు ఛాయలే మా నిండు భాగ్యమనెంతుమా?
ధర్మరక్షణ దారిలో మా అసువు బాయకె యుందుమా?
ద్రుపదు పుత్రిని గెలిచి తెచ్చిన దుడుకు వీరుడు ఈతడే!
ఖాండవంబును గాల్చనీజత అంమ్ము నందిన దీతడే!
కిరాతకు మదమణచి శస్త్రము గొన్న క్షత్రియు డీతడే!
వియ్యమొందగ నీవు మెచ్చిన వీరపుత్రుండీతడే!
నాటి ఒప్పుల కుప్పలో ఏ లోటు నీకిట తోచెనో!
కుంతి పూజల ఫలములో ఏ పొల్లు నీమది గుచ్చెనో!
సావకాశము నేడె నిండెన తప్పు ఒప్పుల నెన్నగా!
తప్పుగాయగ నీవుగాకింకెవరు పాపము పార్థుకూ!
చల్లముంతలు చెల్లజేసిన గొల్ల మనసేమాయరా!
చెలుని చల్లగ గావగా ఏ చిలిపి అల్లరి అడ్డెరా!
చతురులాపుము చేరదీయుము చిత్తగింపుము దేవరా!
తరుణ మింకను మించకుండా శంఖమూదుము శేఖరా!
ఏమి అంటివొ ఏమి వింటివో మొలచె చంద్రిక మోముపై,
అభయహస్తము అందెనదిగో ములుకోలు మోహముదీరగా!
అస్త్రమందిన అర్జునుండదె భీభత్సరూపిగ నిలచెనే!
తారకంబగు తరుణ మిదియే రెప్పవాల్చక జూడరే!
పాంచజన్యము నంది శ్రీహరి నిండుగా పూరించెనే!

పంచప్రాణములున్నపాటున బొంది వీడగ నెంచెనే!

మోహమేదో పట్టినిలుపగ కన్నులింకను నిండవే!
పీతవస్త్రుని పాదములకై వ్యర్థ శోధన జేసెనే!
హయము రేపెటి ధూళిలో నే గానకుంటిని చక్రిని!
అమ్ములవిగో కురియుచున్నవి అందరే మీరందరూ!
ఆదివ్యాధికి అరకు ఇదియే అంది తారకమొందరే!
హరునిగా హరియించు శ్రీహరి చరణ సన్నిధి జేరరే!

నీతోడుగా ఆనంద మందీయగా రారా- అలివేణి గిరికన్య అనురాగ ఫలమా!
మందాకినీ మునక అనుదినము నందేటి – పరమేశు సిగపువ్వు నీకు అలుసు,
వేదనాధుడె గాని వేదాంగమే గాని – తొలుతనిన్నే తలచి సంతసించు!
|| నీతోడుగా ఆనంద మందీయగా రారా||

తొలినాటినుండెన్నో తొలిపూజలందినా తల్లిగారవమొంద తలచినావో,
ముక్కంటితో క్రీడ ముప్పుగాదని ఎంచి బాలుడై ఎదురొడ్డి నిలచినావో,
వ్యాసవాణిని వ్రాయ మరియెవరు లేరంచు గుజ్జుబాలుని రూపమందినావో,
మా పున్నెములు పండి సున్నిపిండిన దూరి మోదకంబుల విందు నందినావొ!
|| నీతోడుగా ఆనంద మందీయగా రారా||

గంగ పుట్టిన తావు నుండి తరలి వచ్చిన భావుకా!
తెలిపుమా మీ సీమలో మా సాటి వారల కుశలము!
ఉరుము కిరణపు భాస్కరునితో పంతమాడగ జాలకా,
కమిలి జాలిగ జూచునేమో ఆదుకొనగా వేడుచూ!
తరలి పోయే వెండి మబ్బులు మరలి ఎన్నడు వచ్చునో!
ధరణి దాహము బాపి ఎన్నడు సేదతీర్చగ నెంచునో!
పొంగిపోవకు పిచ్చి బాలా – అంత తొందర దేనికో!
పొంగులారెడి పరువమంతా పరచి పండుగ జేతువే!
కన్నులారగ నిన్ను మెచ్చెటి కన్నులెన్నడు గంటివో! కనికరంబున ఒక్కరైనా మెచ్చుకోలుగ గంటిరా!

నునుపు చెక్కిలి వాడకుండగ వెన్నమీగడ లిత్తురే!
పొటమరించెడి నీదు నగవును ఎన్నడైనా కందురా!
వన్నెతరుగక నిలచియుండగ మంచి అత్తరు నిత్తురే!
వేడుకగ నీ మనసు నిండుగ మన్ననెపుడైనిత్తురా?

ఎచటనుండిటు వస్తివో – ఏమి జూడగ వస్తివో!
మదనతాపము మాపుకొనుటే మేటి బాటనుకొంటివో!
తనువు కర్ధము అర్ధమేనని వగచు తనువుల తోపులో,
మలిగిపోయెడి నీదు పుట్టుక వ్యర్ధమే యనిఎంచవో!
వేకువైనా చీకటైనా వేచి పూచెడి పూవులూ,
తరికి యొక్కటి తరలి జేరును కామజనకుని సేవకు!
నింగి అరుణిమ చిన్నబోయే మందార గుత్తుల మోదమూ,
ముందుగా నన్నందుకొమ్మను వెన్నముద్దల గుత్తులు!
చిగురు చెక్కిలి సిగ్గు మొలకన పలుకరించే పూవులూ!
చనువుగా తా మమరుగాదా పూజ పూజన మేటిగా!
పూవులెకే పూజ చెల్లదు – పలుకడే ఆ సరసుడు!
పూవులున్నవి పూజకేగద పుణికి పూజల సేయరే!
వాని యోగము వీసమైనా వాసిగా నీకొరుగునా?
వేలకొలుపులు వేచియుందురు వారి పొందును పొందగా!
మన్ననొందగ మొలచెనే ఆ విరులు భారత మందునా!
వాని కుశలము కుశలమే మరి మీకు కుశలంబెక్కడా?
అంతమోదము నొందునా ఆ పుడమి మొలచిన పువ్వులు!
ఎంతలో నే నెంత తరుగని ఎరక జేస్తివి భావుకా!
ఎగిరి నేనెటు బోదునో ఆ అమర ధామపు అనరుకు!
నేటికెరిగితి నీటిమూటగు బ్రతుకు పండెడి మార్గము!
గగన దారుల నడచి పోయే సర్వసాక్షుని సాక్షిగా,
వెండివెన్నెల కుమ్మరించే నిండు చంద్రుని సాక్షిగా,
వసతిగా న యదన కదిలే గాలితరగ సాక్షిగా,
వేడుకొందును లోకనాధుని నన్ను ఆ దరి జేర్చగా!

విధి కలంబున జాలువారెడి వింత కధలివి – విందువా?
విగత మనముల జీవరాసుల బాధ గాధలు – విందువా?
వాణి ఎరుగని పదములల్లిన వింత కూర్పును విందువా?
వీనులున్నవి వినుటకేగద విన్నవించు మనందువా?
వ్యాధిబాధలు – వ్యధల విసురులు – చెదరు యోచన పుంతలూ,
కరుగు కాలపు కఠిన ఒరవడి తొలగి నిలచిన చరితలూ,
మన్నికైనవి మనుగడున్నవి మనసు మూలల నున్నవి,
హరిహరాదుల కదలజేసిన వైరి సంతతి ఊహలూ!
మనసు నడిచెడి దారిలో తా నడువ నొల్లని తనువులూ,
తనువు తాపపు తాకిడొల్లని నియమ వరుసల పేరులూ,
నియతి నియమము నెరుగజేసెడి తాళపత్రపు తునకలూ,
తాళలేమని తల్లడిల్లెడి మాయలోకపు మనుషులూ!
కలుష వర్తన ఫలము భోజ్యము -తరుగు దారిదె ఎరుగవే,
ఖేదమేలని ఊరడించెడి మునిగణంబుల హితవులూ,
మన్నికైనది మనసుకందక కలుగు చింతల చిందులూ,
కరుగు కాలపుహోరులో తా కరుగ నేర్వని ఊటలూ!
ఏది విందువు ఏది కందువు – కాలమెరుగని నాయకా!
ఏవగింపులు – ఆదరంబులు – ఎరుగ నొల్లని భావుకా!
ఏలికగు ఆ పరంధాముడు ఎంచి ఇచ్చిన నాటికా! (నాటికా – గ్రంధవిశేషము)
నడుపుటెరుగని బడుగు బొమ్మల దడుపు కధలను విందువా!

నల్లమబ్బులనాడు వెండి వెన్నెల వెలుగు – చినుకు చినుకుగ జారి మరులు గొల్పు!!
మనసు మూలల నుండి మదన జనకుని ఊహ – ఉల్లాసముగ పొంగి ఉరము నింపు!
నీలి మేఘపు ఛాయ శశిమౌళి శిఖ ఛాయ – శ్యామలాంగుని మేని మెరపు ఛాయ,
మాతంగి మనసార మెచ్చి అందిన ఛాయ – మమ్మేలు శివ పత్ని మేని ఛాయ!!
భాను తాపము నుండి తెరపినిచ్చే ఛాయ – భావ నగముల నగవు నందు ఛాయ!
ఉడుకు శిఖి ఊహలకు ఊపిరూదే ఛాయ – తెరపి నొల్లని మనసు మరగు ఛాయ!
రూపు గట్టిన మాయ నంటి నడిచెడి ఛాయ – వెలుగు గలిగిన యంత మలగు ఛాయ,
చూచాయిగా దెలుపు సూచనందిన చాలు – వెండి వెన్నెల పొంగు మనసు నిండు!
నగుబాటు అనందరే అందరూ ఈ ఛాయ – వెలుగు తొలగిన మిగులు వెలితి ఛాయ,
అలసటొందిన నాడు ఆదరంబున జేర్చి – అలుపు బాపెడి మమత నెలవు ఛాయ!
ఏ పొదల మాటునో రాధికా జడబట్టి – పంతమాడే గడుసు గొల్లకాపరి ఛాయ ,
ఆ ఛాయ నా ఛాయ ఛాయయై వెన్నంటి- పాండు నందను సాటి నన్ను జేసే!
ఎంత మోహము తండ్రి గురుతొందగా నాకు – నెలకొంటివీ జగతి జాడలందు,
పగలంత నీడయై వెన్నంటి నడిచేవు – పొద్దుగుంకిన నీవు నింగంత నిండేవు!
నేరమెన్నకు తండ్రి జాడెరుగగాలేక – మరుగేల విడవంచు మాటలంటి,
మందభాగ్యునికైన – మహరాజ సుతుకైన – ఛాయ నీదే తోడు ఎరుగమైతి!
ఆనాటికానాడు తరిగిపోయే తనువు – మాధవుని తోడన్న ఊహనొంది,
మోదాన మునుగదే ప్రతి మానవుని మనసు – మనుప ఇంతకు మించి మురిపెమేది?

కామజనకుని ఇంతి కినుకేలనమ్మా ?- కరుణ జూడగ నాకు గతిఎవ్వరమ్మా?
కారణంబేమన్న కబురు లేకున్నా – మనసు విచలత నణచ అలవిగాకుంది!

అరవిందముల సేవ అందించగాలేను – అగరుచందన గంధ మీయలేను,
పన్నీటి చినుకులను కొసరి కురిపించుచూ- నామ మాలల నేను నుడువలేను!
పసుపు పారాణితో శోభించు నీ పాద మంజీరముల ఉలుకు వినగ లేను!
కర్పూరవీటికా సమ్మోహ గంధమును శ్వాస దారుల నేను ఎంచ లేను!
మతిమాలినీ మనసు మునుగు గంధపు ఘోష మాపి ఏలుము తల్లి! మా కల్పవల్లీ!

మంచి జాజుల మాల మరువంబు జత జేసి తీరుగా అల్లి నే నొసగ లేను,
మందారు గన్నేరు ఎఱ్ఱమంకెన పూలు ఏరి ఎంపిక జేసి కూర్చ లేను,
ముద్దబంతులు చెండు చెంగావి చీరెపై సరిగంచు తోడుగా నుంచలేను,
మొగలి రేకులు ముడిచి కంఠహారపు శోభ ఇనుమడించే ఇరువు నాకులేదు!
సెగలు రగిలే మనసు సేదదీర్చుము తల్లి – సాదరంబున ఏల దరినిజేర్చి!

ఎంచి కుంకుమ పువ్వు ఏలకులు జతజేసి పాయసాన్నపు కలశముంచలేను,
భక్ష్యభోజ్యము లేహ్యచోష్యాదు లన్గూర్చి నైవేద్య సేవనే జేయలేను,
వీనులారగ నీకు వీణాది వాద్యముల తోడుగా నేపాడి మనుపలేను,
వట్టివేరుల కట్ట పరచి కట్టిన యట్టి వింజామరల బట్ఘి విసుర లేను,
విసిగి విరిగిన మనసు వివరమేమెరుగదే- వసతి నొందెడి దారినెరుజేయి!

నికడెరుగక నీల్గు మనసు మనుపు మటంచు విన్నవించెడి తీరు నెరుకజేసి,
మందగించిన మతికి మనసు మనిపెడి మేధ ఆదరముతో నొసగి ఆదరించి,
మందాకిని వంటి నీ చూపు పంజరము పలుదిశల నాకొరకె పరచి యుంచి,
ఎడ దారి పెడ దారి ఏ దారి నడచినా నీ గూటిగురిలోనె నన్ను నడిపి,
ఆదరించుము తల్లి ఆదుకోవమ్మా – మనసు దారులనుండి మరలించవమ్మా!

వైజయంతిని బోలు వనమాల నమరింప,

కొమ్మకొమ్మను అడిగి దళములేరితినయ్య,

పూల కూర్పును పేర్చ దారమేదీ లేక,

యోచనగ నిలచితిని సందేశమందగా!

పూల తేరుల లోన తుమ్మెదలు తగిలాయి,

మధువు గ్రోలక ఏవొ మంతనాలాడాయి!

ఊసు తెలుపుమటంచు మన్నించి అడుగగా,

తమ మాటగా తెలుప సందేశమన్నాయి!

లేత మొగ్గల బుగ్గ పొంగి విరిసిన తీరు,

పీయూషముల పుంత పోంగి పొరలినతీరు,

సుర సౌరభపు సాటి మేటినా తీరంచు,

మరుల దేలుచు మురియు నవల తీరు!

లోకాల భరింయించు ఉదరంపు సందడులు,

సుతిమెత్తగానాడు నాభి పురముకు  పైన,

సర్వజీవుల జీవనాడియౌ సర్వేశు,

హంస గమనపు శ్వాస మసలు చోట,

సిరి సాటి  నిలువగల తులసి దళముల వెంట,

శ్రీవత్స మమరున్న వక్ష సీమను జేర,

ఎన్నికైనా విరలు ఎంచవే ఎల్ల లను,

యవ్వనంబుల పుంత నందజేయంగా!

కూరిమే కూర్పుగా కూర్చి చేర్చమనంచు,

కనుసన్న తో పలుకు- లల్లి పలికాయి!

వరుస వరుసన అమరు వన్నెవైనములన్ని,

సరసముగు వాసనల సరులు తెలిపాయి!

వైజయంతిని వీడి వనమాల ధరియింప,

వసుధ జేరిన వాడ – వాసుదేవా!

వన్నె తరుగక ముందే మన్నించి ఏలరా,

వసివాడునేమొ ఈ పురపు విరులు!                                                                                                                                                      వరదుడవు నీ తోడు వరదాయినుండగా!

మాధవుడవట నీవు రాధ తోడు!

వసుమతిని చేపట్ట శ్రీరామడైనావు!

నేటికే రూపమున బ్రోతువయ్యా?

వారి వీరిని అడిగి ఎరుక గొంటిని గాని,

ఎరుగనే నీ రూపు తీరు తెన్ను!

మరుగు మాపుక నీవె ఎరుకగా దరిజేరు,

ఏలికవు నీవన్న ఎరుక గరుపు!