Author: yakshavani

 

కడుపు కుడుపుకు కొలువు నిచ్చెడి – చదువు చదువగ తగినదా?

తనువు తగిలిన తరిని తెలియగ – తగిన విద్యలు తగినవా?

రాలి తగిలెడి తనువు నిలుపగ తగిన చదువులు చదివినా,

కొలువు కొలుపును తగిలి యుండుటె చదువుకర్ధము గూర్చునా?

అర్ధమందిన అమరుసుఖములు అమర పధమును తెలుపునా?

తనువు సారము ఉడుగు వరకూ అర్ధసాధనే సాధనా?

అర్ధమొల్లక కుడుపు గడువదు- కుడుపు నొల్లక తనువు నిలువదు,

తనువు చెల్లిన తరిని ఎరుగగ తారకంబగు ఓడ మిగులదు!

తనువు నిలుపను సారమంతా అర్ధసాధన కుడిగితే,

తనువు కారణ విద్య దెలియగ తరుణమెన్నడు గలుగును?

సంచితంబాగామి తక్కెడ మిగులు అంశపు చెల్లుబాటుకు,

తగిన విద్యను తెలియుటె ఈ తనువు తగిలిన కారణంబట!

కుడుపు చదువుల సాధనందే తనువు వన్నెలు తరిగిపోతే,

జీవజాలపు ముఖ్య కాలమా విద్య సేవలో చెల్లిపోవును!

వివిధ విద్యల విజిత రూపము వెల్లడించున దేమనీ?

వన్నె   తరిగెడి తనువు వన్నెను తగిలి యుండుట ఏటికీ?

తనువు తాపము తీరు విద్యలు-తెలియు తరి ఇక ఎన్నడో!

సారముడిగిన నాడు ఈ తనువాసుడందున ఆ తరిన్?

వెన్నంటి  నడిచేటి వేదాద్రి వాసుండు,

విల్లు నంబులు లేని వేటగాడు!

వారిజాక్షిని విడిచి వైనతేయుని మరచి,

బంటు మాటను నిలుప ఉరుకు వాడు!

తుంబురుడు నారదుడు పలుకు పల్లవికీ,

యక్షకిన్నెర సురలు వాజ్యములు జేర్చ,

గంధర్వ గణములను గూడి ఋషులెల్లా,

మంద్ర నాదముతోడ నుతియించు చుండ,

పాల్కడలి అలలమరు చిగురు నర్తన డోల,

ఫణిరాజు పానుపును సనసన్నగా నూప,

పదపంకజపు సేవ సిరి కరము లందీయ,

జగము లేలెడి రేడు- పరమాత్మ వాడు!

కాల గమనపు గురుతు మోసేటి మేను,

ధరణి గుండెన శిలగ మొలచినా మేను,

సమ్మెటలు ఉలి పోటులెన్నిటినో ఓర్చి,

శిల్పశాస్త్రపు సీమ సొంతమమరించీ,

అసురాధిపు సభన అమరినా స్తంభంబు,

ఏపగిది నీ నెలవు కాగలిగె సామీ?

అణువు అణువున నిలచి – కలవంచు ఎరిగించి,

ఏలికైతివి నాడు – దయజూసీ ఏలుమిక నన్ను ఈనాడు!

 

 

సలిల కేశమువాడు – నిప్పు కన్నుల వాడు

నిక్కముగ కిసలయపు – జంట బాయని వాడు,

తామసుల తపములను – కరుణ గాంచెడి వాడు

వాసుదేవుని స్మరణ – మరువ నేర్వని వాడు!      ! శంకరా!

 

మధువనుల మారుగా – మరుభూమి నెంచుకొని,

తరలిపోయెడి వారి – తోడు నిలచెడి వాడు,

భూషణంబులు హరికి – బూడిదే తనదంచు,

కాష్ఠశేషమునందు – శయనించు వాడు!          !శంకరా!

 

యడబాయలేనంచు – దరిజేరు జవ్వనికి

మణులు మాణిక్యములు – మందిరము లీక,

దేహియని చైజాచి – భిక్ష నడిగాడు,

తనదైన దేహమును – పంచి ఇచ్చాడు!       !శంకరా!

 

విశ్వేశు ధ్యానమున – మై మరచు వాడు,

విశ్వ కార్యమునందు – మోదించు వాడు,

నిస్సంగులకు తాను – సాంగత్య మందించి,

మోదమున నగముపై – నర్తించు వాడు!     !శంకరా!

 

మోహమెరుగని వాడు – ముక్కోపి వాడు,

సరస మెరుగని వాడు – సన్యాసి వాడు,

మదును జంపినవాడు – నిర్మోహి వాడు,

ప్రియురాలి నెడబాసి – తపియించి నాడు!   !శంకరా!

 

ప్రమధ గణముల యందు – కరుణ గలవాడు,

చైతన్యమై జగము – వ్యాపించు వాడు,

నారాయణునాజ్ఞ గోని – నడయాడు వాడు,

పార్వతీసుతు శిరము – ఛేదించినాడు!       !శంకరా!

 

కాలకూటపు ఛాయ – జీవరాసుల వ్రేల్చ,

దాక్షిణ్యమును దాల్చి – దక్షిణా మూర్తియై,

యజుర్వేదము నిచ్చి – యజ్ఞముల నిచ్చి,

మాధవుని మహిమలకు – వన్నె నిచ్చాడు!  !శంకరా!

 

మంత్రమెరుగని వాని – తంత్రమెరుగని వాని,

పూజ లెరుగని వాని – పుణ్య హీనుడ గూడ,

ఎరుక లేనొక క్రతువు – పూజగా తలపోసి,

దరిని జేర్చెడు వాడు – వెఱ్ఱి శంకరుడు!     !శంకరా!

 

రూప లావణ్యమును మోహించనారూపు,

ఛాయగా నామదిని స్పృశియించెనేమో!

పలుక నేర్వని మనసు – పలు పల్కులన్పేర్చి,

పరమేశు పదఘటన భావించు చుంది!    !శంకరా!

 

ఏమరక ఏపూజ – నేజేయగా లేను,

మోహబంధము నుండి – మరలగా లేను,

నా మానసంబంచు – నా పలుకు లంచు,

అహమునందెడి నన్ను – ఏలుకోవయ్యా!  !శంకరా!

కస్తూరి జవ్వాది అగరు అత్తరు లలద,

కుబ్జ వంకర దీర్చి సుందరిని జేశావు,

కూరిమొసగ తలుప సాటెవ్వరయ నీకు,

కురిపించు నీ కరుణ కమల నయన

గుప్పెడటుకుల తోన చేరవచ్చిన సఖుని,

ప్రేమ మీరగ పిలిచి అతిధి సేవలు జేసి,

తరుగుటెరుగని నిధుల ఇచ్చి బ్రోచితివయ్య,

సాటెవరు నీ కిలన కూరిమొసగంగా!

శరణనన్న గజరాజు ఏపూజ జేసెనని,

ఉన్నపాటున ఉరికి అభయంబు దయజేసి,

మకర దేహుకు ముక్తి రయము నందిస్తివే,

నిన్ను మించిన వరదుడెచట గలడు?

వికట భావననైన స్తన్యమిచ్చిన ఇంతి,

పొందెనే నీవల పరమ పథ పదవి!

తగువార మేమన్న మల్లయోధుల గూడ,

హరియించి బ్రోచితివి క్రీడ క్రమమందు!

ప్రేమతో,  చెలిమితో,  వైర భావనతో,

తీరుతెన్నేదైన తలుపె తగునంచూ

చేరి చెలిమిని పంచి చేరదీసితివే,

కలి కాలమున ఏల కాఠిన్య మొందితివి?

కూరిమొసగగ ఏల జాగు నొందేవు?

మందగించిన మనసు, మసక బారిన ఊహ,

లాలలెరుని బ్రతుకు –  కటిక బాట,

ఒల్లనన్నవి  జూడు  పిలువగా నిన్ను ,

దారిజేసుకు జేరి వెతల హరియించుమయ్యా !

హరివి నీవని ఎరిగి నేను మురియంగా!

 

హరి – కరుణ

కస్తూరి జవ్వాది అగరు అత్తరు లలద,

కుబ్జ వంకర దీర్చి సుందరిని జేశావు,

కూరిమొసగ తలుప సాటెవ్వరయ నీకు,

కురిపించు నీ కరుణ కమల నయన

గుప్పెడటుకుల తోన చేరవచ్చిన సఖుని,

ప్రేమ మీరగ పిలిచి అతిధి సేవలు జేసి,

తరుగుటెరుగని నిధుల ఇచ్చి బ్రోచితివయ్య,

సాటెవరు నీ కిలన కూరిమొసగంగా!

శరణనన్న గజరాజు ఏపూజ జేసెనని,

ఉన్నపాటున ఉరికి అభయంబు దయజేసి,

మకర దేహుకు ముక్తి రయము నందిస్తివే,

నిన్ను మించిన వరదుడెచట గలడు?

వికట భావననైన స్తన్యమిచ్చిన ఇంతి,

పొందెనే నీవల పరమ పథ పదవి!

తగువార మేమన్న మల్లయోధుల గూడ,

హరియించి బ్రోచితివి క్రీడ క్రమమందు!

 

 

ప్రేమతో,  చెలిమితో,  వైర భావనతో,

తీరుతెన్నేదైన తలుపె తగునంచూ

చేరి చెలిమిని పంచి చేరదీసితివే,

కలి కాలమున ఏల కాఠిన్య మొందితివి?

కూరిమొసగగ ఏల జాగు నొందేవు?

మందగించిన మనసు, మసక బారిన ఊహ,

లాలలెరుని బ్రతుకు –  కటిక బాట,

ఒల్లనన్నవి  జూడు  పిలువగా నిన్ను ,

దారిజేసుకు జేరి వెతల హరియించుమయ్యా !

హరివి నీవని ఎరిగి నేను మురియంగా!

 

రార మాధవ – రార కేశవ – రార రాధిక వల్లభా!
రార గిరిజా సుందరా – నా మానసంబున నుండగా!
నారికేళపు సలిలమై – నా మనసులో ఉప్పొంగరా!
పారుజాతపు తావివై – నా తనువు నంతను నిండరా!
పండు మామిడి తీపివై – నా పలుకులో కొలువుండరా!
తగిలి తూరుపు తలుపు తెరచే తలపువై వెలుగొందరా!
రార మాధవ – రార కేశవ – రార రాధిక వల్లభా!
రార గిరిజా సుందరా – నా మానసంబున నుండగా!
చినుకు నందలి ఇంద్రధనువై – కొసరి అందము నుంచరా!
రాగమందిన అంబరంబై మనసు మన్నన నొందగా!
అడుసు మనసని అలవి గాదని ఆవలుండకు దేవరా!
ప్రీతి సలుపగ పంకజంబుల పాదు నా మనసాయెరా!
రార మాధవ – రార కేశవ – రార రాధిక వల్లభా!
రార గిరిజా సుందరా – నా మానసంబున నుండగా!

గోవర్ధనగిరి పైకెత్తి గోపజనులను కాపాడిన తరువాత . – కిృష్ణుడు అవతార పురుషుడు అని తెలుసుకున్న ఒక గోపిక….

మనఇండ్ల నాడేటి గోపాల బాలుండు – వెన్న కుండల గొట్టి కుడుచువాడు,
ఇంటింటిలో దూరి – ఏమరవగా జూసి – కొంటె చేతలతోన తిరుగువాడు,
ఒకరింటిలో ముంత పొరిగింటిలో ఉంచి – జగడముల వేడుకలు జూచువాడు,
గోప బాలుర సాటి గోవులను గాచుచూ – చల్ది పంచుక తినెడి పిల్లవాడు,
గోవిందుడట వాడు మాలచ్చి పెనిమిటట – వెడలినాడట ఏదొ దొడ్డ పనికి!

లోకాలలో నున్న గోపాలురందరూ గోవిందునకు ఇచ్చు ముడుపులన్నీ,
పాలసంద్రంబాయె – పరమేశునిల్లాయె – లచ్చిపుట్టిన యట్టి లోగిలాయె!
ఆకడలిలో ఊగి ఉయ్యాల జంపాల – అలవాటు ఆయెనే పాల రుచులు,
మన చిట్టి కుండలో నిండున్న క్షీరములు – ఏ మూలతూగునా సాగరముకు!
అందువల్లనె ఏమో ఈ బాలుడందేను – వెన్నపాలను కొన్ని కడవలందు!

అలనాడు మడుగులో కాళీయు తలపైన తాండవంబుగ తాను ఆడినపుడు,
అచ్చరువునొంది నే ఘనముగా పొగిడాను – సాటి పిల్లల జూచి ఎరుగుడంచు,
నేడెరిగితిని నేను అసలైన కారణము – ఎరిగించెదను నేను ఎరకగొనరే!
పాము పడకట అచట – గొడుగుగా పడిగెనట – వాసముండగ పాము చుట్టయంట!
అలవాటు గనుకనే ఆనాడు దుడుకుగా దూకి ఎచ్చుల బోయె – వింతగాదె!
అంతంత దేవుండు ఈ పల్లెలో దూరి ఏమి పంచునో యంచు ఆశతగదు,
సేవ భాగ్యమనెంచి సేవించుటే గాని – ఫలము గోరెడి ఇరువు లెదుమనకి,
నేడరిగిరీ సురలు సేవింపగా వాని – మన్నికగు ముడుపులను ముట్టజెప్పి,
మంచి మాటలు జెప్పి మురిపించి మరిపించి మరలించ పోవరే నగరికిపుడు,
తరుగైన మెరుగైన తుంటరాలనైన తలచమే ఈ తీరు బ్రతుకులంతా!

గోవింద పట్టాభిషేకం చెయ్యటానికి గోకులం సిధం అవుతున్న సమయంలో – తల్లి యశోద తన చిన్న కిృష్ణుడు భగవంతుడు – అని ఒప్పుకోలేక – ….

చన్నినా కిృష్ణుండు గాలిధూళీసోకి – గోవర్ధనమునెత్తి నిలచెగాని,
వెన్నముంతల విందు వేడుకొందెడివాడు – వాసుదేవుడు గాదు – వినరె జనులు!
చిన్ని నా కొమరుండు – చిలిపి చేష్ఠలవాడు – పొడజూపు పొంకంపు శతములెన్నో!
పుణికి ముద్దుల ముంచి – మంచి గంధముపూసి – రక్ష వచనము బలికి – శుద్ధి నిడరే!
గోమయము దిగదుడిచి – అగరు ధూపము వేసి – పసుపు సున్నపు నీరు దిష్ఠిదీసి,
గోధూళి నొసటిపై నామంబుగా పెట్టి – కటిక కన్నుల పీడ కడుగ గనరే!
ఎందరెందరొ జేరి ఎరిగించిరే ఏదొ – ఎరుగరే నా శిశువు పసితనంబు,
పంతాన నిలచుండి బడలి ఒడలినవాని – పరమేశుడని పొగడి పొరలుతారె!
చిన్ని పాపడు వీడు – కొంగు పట్టుక నన్ను – దద్ధిముంత దాచకే దయజూడవేనన్ను,
నీ మాట దాటనే – నిను వీడినే జనను – పొరుగు కాంతల మాట చెవినొగ్గి వినకే!
వారిండ్లలో నన్ను వంచించి యుంచేరు – చేరి నిన్నే నేను మురియు వాడ!
అనియంచు దరిజేరి చిన్ని చేతులు చుట్టి – నా బుగ్గపై చిట్తి ముద్దునిడునే!
చిరు ముత్యముల మాల దువ్విజుట్టిన కురులు – చెదరజేయుచు వాని చేరదీసి,
పడతులాడెడి మాట మన్నించి వినువాడు – మాయ మర్మము లెంచ మర్మమెరుగని వాడు!
ప్రతి ఇంటి లోగిళ్ళ పారాడు పసివాడు – పాలు వెన్నలు కుడిచి ఆడువాడు,
పగలైన రేయైన చిరునవ్వు చిందించు – చిన్ని నా శిశువితడు – విభుడుగాదు!
వెఱ్ఱిగొల్లలు మీరు – వెరపు ఎక్కువ మీకు – వెరపెరుంగని వాడు నాదు శిశువు,
ప్రేమ పంచుచునాడు పసితనంబేగాని – మహిమ మోహము లేమి లేనివాడు,
పరమేశుడనివాని పలుమారు పీడింప – బెదరి అదురును శిశువు – తొలగరే ఇంక!
అనుచు నందుని కాంత – బాలకృష్ణుని పట్టి – మందగాజేరున్న జనుల ప్రక్కకు నెట్టి,
తన శిశువు గొంపోయె ఇంటిలోకి!
అదుపు జేయగ తాను అలవినొల్లనివాడు – సురలోక శేఖరుల శాశించగల వాడు,
అచ్యుతుడు అవ్యయుడు వనమాలి వీడు – గోపకాంతకు చిక్కి మరలుచున్నాడు!
భక్తి బెత్తము చాలు బెదిరి యుండును వాడు – ప్రేమ పాశము చాలు బంధింపగా వాని,
కదలడే మెదలడే పలుకొకటి పలుకడే – పద్మనయనము లందు అరులు పొంగంగా!
మారుబల్కక గదిలి వెంట నడచుచు వాడు – తల్లి ప్రేమను త్రాగి తమకమొందెనొ ఏమొ,
కలువ కన్నుల కొలను పొంగి ఒలికెను చూడు – చెరగు సందున దూరి మరుగు పరచె!
(అరులు – ప్రేమ)

నేనెన్నడెరుగనే నా భాగ్యమీరీతి – మదన జనకుని రూపు గాంచునంచు,
బ్రహ్మాండముల ఉనికి శాసించు దేవుండు – నరుని ఆనతి నొంద వేచెనేడు!
మురళి పైనాడేటి చిగురంగులిక మిపుడు కరకు కళ్ళెపు త్రాడు పట్టెనెటులో,
ఆలమందమల తోన ఆటలాడే విభుడు చెండకోలను బట్టి నిలచె నేడు!
భక్తసులభుడటంచు వినియుంటినేగాని – కన్నులారగ నేడె గాంచుచుంటి,
తోడుగోరిన వాని తోడుండి ఈతీరు – జయము నందెడివరకు నడపు వాని!
చెలువారగా చెలులు సవరింప నొల్లనా ముంగురుల నేడెవరు ఆపగలరు?
తనివితీరగ కదిలి కస్తూరి కరుగగా ఫాలభాగంమంత ముద్దులాడె!
నగుమోము గనకున్న నాభాగ్యమేమందు – శంతనుని దీవెనలు చెల్లుగాదె!
దోషమేదో జేయ కలిగెనీతనువన్నవగపు నేటితొ తీరి తరలు గాదె!
వాస వాసమునందు వసియించు వాసుండు – వాసుదేవుడు వాడె వెడలెనేడు,
వన్నెతరుగని విందు కనులార కనియంగ – కడసారి కనువిందు కొనుడనంచు!
అస్త్రంబు పట్టనని కొంటె పలుకులు పలుక – నమ్మి నెమ్మదినొందె వెర్రివారు,
అరవింద నేత్రునికి అస్త్రశస్త్రములేల – ఉనికి గాచెడివాని ఉనికి తగదే!
అసురులణచగ తొల్లి అందినా రూపములు – నీ మోహమేరీతి మరువగలవు?
మోహమెరుగని నీవు మోహనాయని పిలువ – మోదాన మదిజేరి మనుపుగాదా!
మీనంబులో నున్న చపల చాంచెల్యంబు – కూర్మంబు కలిగించు కుదురు గుణము,
నారసింహము లోని అమిత ఆవేశంబు – వరహావతారమున పొంగు కరుణ,
వామనుని లో స్పూర్తి – పరశురాముని యుక్తి – సుగుణ భూషణుడైన రాము రూపు,
వాసిగా నిను జేరి వాసిపెంచిన రూపు – పూర్ణరూపము నీకు సంతరించె!
శిఖిపింఛమీనాడు శశిరేఖ యైవెలిగి – కాలరూపుని ఉనికి ఒలకబోసె,
లీలగా నీ లీల ఎరిగియూ ఎరుగకే – ఆయాసమొందరే సేనలన్నీ!
శ్రీవత్సమీనాడు మాటుగా ఒదిగుండి – నెమ్మదింపుమనంచు వేడునేమో!
దైత్యమర్దను రాణి దండనీతుల దొంతి – దరహాసమున వన్నె పెంచునేమో!
మురిపెంబుతో వసుధ వందనంబులు జేసి – వొడలంత గంధంబు అలదినట్లు,
ధూళి గప్పిన తనువు ఫాలక్షు మరిపించు – హరిచందనముకింత సొగసుగలదె!
పీతాంబరుముపైన మొలనూలు దట్టించి – లోనున్న భువనముల భద్రపరచి,
గడుసు దనుజులతోన క్రీడింప నురికేవు – దుడుకు లీలల ఉనికి ఎవరికెరుక!
శరఘాతముల నోర్చి ఉప్పొంగు తనువుతో – శ్రమనొందు ఈశునికి తోడుగాక,
ఆనతొందగ లేని ఆవేశమణగింప – చక్రాదులే పగిది మదన బడునో!
పట్టినా ముట్టినా – పేరొకటి తలచినా – మోక్షపథమును కట్టబెట్టువాడు,
పనిగట్టుకుని నేడు ఎల్లరెరిగెడి రీతి- తరలిరండని నిలచి పిలచుచుండ
మోహమొందిన మాయా ముందుగా తరలదే- ఎడబాటు తనకింక తగదనంచు!
గోకులంబున నీవు ఆడించినా ఆట – చవిచూచు భాగ్యంపు కరువునాకు,
దినదినంబును నిన్ను మదినెంచుటేగాని – పంతమాడెడి ఊహ ఎపుడులేదు,
నేడందినీ తెఱపి నాభాగ్యమని ఎంచి – విదితముగ నా విద్య ఎరుకచేతు!
పరశువందిన నీవు నాకు నేర్పిన విద్య – చెల్లునే నీ చెలుని వింటివడికి!
ఎదనున్న నీ ఉనికి ఎదటి రూపును మించి నన్నుగావగ ఉరికి విదితమగునో!
దుడుకు శిష్యని దృంచ నీలోని నా గురువు – శరమంది విదితమై కరుణగనునో!
చెల్లించు నాపూజ శరమంది ఈ నాడు చేవగలదేని నా యురమునందు,
వేడుకొందక యుంటె ఏటికీ తనువింక – వసుధపై నేనేల మసలుచుంటి!
నమ్మియుండెడివారి నగుబాటు గావంగ – నగుబాటుగాగలుగు గొల్లవాడా!
నేడు పార్ధని పాటు ఏరీతినోర్తువో – కన్నులారగ నేనె గాంచుగాదె!

కోదండమందినా కోమలాకారుడా-తూణీరమున అన్ని అమ్ములేలా?

నా అహము నణచేటి అమ్మొకటి సంధింప ఆలసింపకు తండ్రి వేగమొందు!

తనువు రాలిన నాడు తగిలినా తరుగనీ వన్నె నేడే దృంచి ఆదరించు!

వన్నె  లన్నిటి వన్నె ఆవరించిన పదము శరణమని ఎంచగల వసతినిమ్ము!

తిరుగు టెరుగని శరము తీరుగా సంధించి అసుర సంతతి నేల అణనచినావు?

పలుమారు ధరణిపై నీపాద మూనుటకు కారణంబగు వారు అధములెటులా?

అంత సందడిజేయ శక్తి లేదయ నాకు – నీరసించితి నేను బ్రతుకు బాట!

నడచి చేరెద వనుచు నానుడొందిన వాడ-నా వంక నడువగా జాలమేలా?

నీ పాద పూజకై రాగమందిన శబరి – ఎంచి తెచ్చిన పూల పున్నేమేమో!

నీ రుచిన జేరగల రేగిపండును పొంద – పొంగి పొరలిన గుబురు భాగ్యమేమో!

అలనాటి నీ గురుతూ మోయుచూ తిరిగేటి – చిరు ఉడుత బ్రతుకెంత ఉధరాయె!

పలుమారు నీ పూజ మరి మరీ జేయంగ మందగించితి నంచు మరలబోకు!

దండకారణ్య మది ఏ పూజ జేసెనో – నీ వసతి గాగలిగె వనిత తోడు!

కటిక నేలన నడచి కందు పదముల సేవ- ఎంతగా జేసెనో నాడు ధరణి!

అట్టి భాగ్యము నొందు యోగ్యతొందగ నాకు-తపియింప తగినంత అలవి లేదు,

సోమరిని  నేనంచు వేరుంచబోకయా-   సాకనాకింకెవరు   నీవు గాక!

గణముల కధిపతి – గుణముల గణపతి – గౌరీ నందనుడే !

గజముఖ బాలుడు – గుజ్జు శరీరుడు –  మూషిక వాహనుడే!

వీడు –   గున గున నడచుచు – గబగబ కదులుచు,

గడముల దీర్చుగదా ! గణపతి – గడముల గడుపుగదా!                      (గడములు=ఆటంకములు)

గణగణ గంటలు మ్రోగగ కదలుచు – గానము కాడుగదా! గణపతి!                                                                                                                                                                                                         గణముల తోడుగ గుణనిక వరుసల మోదమునొందుగాదా!గణపతి!

గరిటెడు అటుకులు  – గుప్పెడు గరికెకు –  పొంగుల నొందుగదా!

గణపతి – గజ్జెల లయలకు గిరిజా సుందరి గారవమొందుగదా!

గబగబ బరికెడు –ఘంటము గలిగిన – గట్టి వినాయకుడే!

వీడు – గురిగాగొల్చిన గొలుసుగ చదువులు గుడిపెటి నాయకుడే!

గిరగిర తిరుగుచు గౌరీశంకరు గొల్చిన నందనుడే – గణపతి !

గగనము నెగిరెడి తమ్ముని  గెల్చిన – గడుసరి గజముఖుడే!

గాన వినోదుడు – నాగాభరణుడు – నానా గణపతి యే!

గంధపు ఘుమ ఘుమ – గోమయ హోమము – ఘనముగ నందుగదా!

గండము గడిపెడి ఒజ్జవు నీవని – గురిగా నమ్మితెనే – గణపతి!

ఆగిడి గడుపగ పరుగున గదలర – గణపతి గురురాయా !