Yakshavani

పలుకులొలికే తనువు పలుకు మరచిన వేళ,
మదిన భావములన్నీ భాష మరచిన వేళ,
నేను నేనని తలచు ఉనికి కరిగిన వేళ,
ఏమి సేతునొ నేను – నేనైన నేను!!

రంగు రంగుల జగతి రెప్పచాటున జేరి,
అంతరంగపు గుడిన అణగి పోయిన వేళ,
చూచు దానిని చూపు చూపు కరిగిన వేళ,
ఏమి సేతునొ నేను – నేనైన నేను!!

  మధుర గానపు రవళి ముదమార పొంగినా,
  వీనులెందుకొ దాని వినిపొంగవీనాడు,
  తాటంకముల కొలువు తళుకు వీడిన వేళ,
 ఏమి సేతునొ నేను - నేనైన నేను!!

 అగరు చందన గంధ మెంతెంత చేరినా,
 ఘ్రాణ గ్రంధులు నేడు మన్నించకున్నాయి,
 కినుక గొని పవనుండు చలనమందని వేళ,
 ఏమి సేతునొ నేను - నేనైన నేను!!

  కన్న కూనలు తగుల పులకించు ఈ  తనువు,                                                                                                          
  కన్న వారిని తానె తలుప మరచిన వేళ,
  కరకు కొయ్యల శెయ్య  సొంపు గమరిన వేళ,
  ఏమి సేతునొ నేను - నేనైన నేను!!

 చేతలుడిగిన నాడు నేనేమి సేతునని,
 నేటి చేతన మరచి చింతనొందట మాని,
 నగుమోము గల వాని పలుమారు పొగడుచూ,
 నేనైన నా ఉనికి నేనెరుగ నెంతూ!

జారిపోయినదొకటి జతజేరునుంకొకటి,
నడిమినున్నది యొకటి ఏలుకోనగా నేను!
దొరలి పోయినవెన్నో దొంతులై మిగిలేను,
చెంతనుండిన దాని తనియార నే కందు!

చిత్రమైనీ చినుకు తన మహిమ కనమంది,
చేవ గలిగిననేని నాకముల కనుమంది,
అలనాటి సాధనల సారాలు పూరించి,
తన జతగ తారలను దాటుకుని చనుమంది!

చెరితెంత ఘనమైన పరువాల పరుగైన
తలుప తీయనిదైన తగని వేదనయైన
కనులు చెదిరే కలల కోవెలల కొలువైన
తన ఉనికి నెరుగుండు నిలకడే సాకంది!!

విలువైన “ఈ”క్షణము “అది”గ మారక మునుపె,
తలపులును యోచనల తగవు తరీరక మునుపె,
జలతారు మెరుపంటి మురెపెమైనీ క్షణము,
విలువెరిగి వర్తింప వివరమును గొనుమంది!!

దేహభారము తీరి నడిచేటి ఆ క్షణము,
కొత్త లోకపు వెలుగు కనుల కప్పే క్షణము,
అది లేక ఆదిగా మొలచినా ఒక క్షణము,
ఎరుగున్న ఎరుకంత ఏమరిచినా క్షణము,
బ్రతుకంత భవితగా మార్చగల ఆ క్షణము,
భ్రమలు నిండిన జగము తొలిగుండినా క్షణము,
భావముల ఉప్పెనల ఊపిరాగిన క్షణము,
గురువులును వేల్పులును మౌనమొందిన క్షణము,
నాదములు వేదములు మూగబోయిన క్షణము,
గురుతెరిగి చెరియింప గురువు తెలిపిన క్షణము,
ఏమి తలతునొ నేను నేనైన తొలి క్షణము
మౌనమందలి తలపు నా మనసు తలుపగా,
చిలికి మౌనపు కడలి మొలువదే ఒక తలపు,
మౌనమే పలుకైన మహనీయు దరిని నే జేర!

జారిపోయినదొకటి జతజేరునుంకొకటి,
నడిమినున్నది యొకటి ఏలుకోనగా నేను!!!!!

ఈ రోజు తారీకు 02022022 🙂

మధుపమంటీ మనసు మధురసంబులు గ్రోల,
విరిబంతులను కనుచు వనుల తిరిగేను!
ఎంచి ఎంపిక జేసి కోరి కుడిచిన మధువు,
మనసు కోరిన రుచుల కుడుప తగవాయె!!

నంద నందను తలపు మదినిండ నిండగా,
నవ్వులారగబోసె కొమ్మకొమ్మన విరులు,
మొలక నవ్వులనొలుకు నవ్య తేనియ కడువ,
నిండదే మధుపంబు మనసు ఎందులకో!!

నెలరాజు నగుమోము వెలిగించు కన్నులతొ
మురియు కలువల కనుల ఒలుకు వలపుల తేనె,
కొదువ కొంచెము లేక విందులెంతో జేయ ,
నిండదే మధుపంబు మనసు ఎందులకో!!

కమల బాంధవు తలపు తనువెల్ల మొలవంగ,
అరుణ కాంతుల వెలుగు తన కనుల మెరవంగ,
మదిపొంగినా మధువు ప్రతి చినుకు గ్రోలినా,
నిండదే మధుపంబు మనసు ఎందులకో!!

రతి వల్లభుని పదము నడయాడు తరినెల్ల ,
రాగమొందిన విరులు ఒలికించు మధురిమలు,
తనియారగా కుడిచి కడుపు పొంగినకూడ, 
నిండదే మధుపంబు మనసు ఎందులకో!! 

 మనసు నిండెడి మధువు కనలేని మధుపంబు,
 అల్లార్చి రెక్కలను అలసి సొలసిన వేళ,
  పంకజంబుల పంక్తి పోలినొక పదముపై,
 ఒరిగె నెమ్మదినొంద తరుగ మది తపన!!

  ఏపూర్వ పున్నెముల పుంతలే పొంగెనో,
   ఏ నింగి దేవతల దీవెనలు పండెనో,
  మధుపమంటా మనసు ఒరిగినా చరణంబు,
   ఆదరించందించె అరుదైన మధువు!!

    రాధికా నయనములు గ్రోలేటి మధువు,
    నిస్సంగు లనుదినము సేవించు మధువు,
     రుచినెరింగిన వారు విడలెని మధువు,
    గురుచరణ పంకజపు నిజనామ మధువు!!   

     మధుపమంటీ మనసు మధువనుల జతమాని,
     గురుపాద పంకజపు గంధమును గ్రోలుచూ,
      మనసు నిండని క్షణము మరి ఎన్నడెరుగకే,
     నిత్య సంతసమంది నిలకడెంచేను !!                                                                  

      అట్టి మధువును మీరు  అందరే నేడు,
      తనియార సేవించి తమకమున మనరే!

https://amritmahotsav.nic.in/lori-thankyou.htm?381812

ఎందరో వీరులట ఉరికంబములనూగి, ఊయలేసిరి నీకు ఊగగా నేడు!!
తలచి వారల గాధ తేలు నిద్దుర మబ్బు,
బ్రతుకు పండెడి తలపు మొలవగా నీలో!!
జో జో!! జో జో!! జో జో!! జో జో!!

తెల్లదొరతనమునకు తలవంచలేనంచు,
రగిలి పొంగిన తెలుగు తేజముల నెరుగూ,
అల్లూరి శౌర్యమును, అనభేరి త్యాగమును,
ఆదరమునెంచి నీ భవిత నడిపించూ!!
జో జో!! జో జో!! జో జో!! జో జో!!

భరత భూమిన పుట్టి దాస్యమేలని ఎంచి,
పరదేశి పాలనను తరిమివేయగ నెంచి,
పసుమొగ్గ బాజీ నునులేత బారువా
తనువువొడి సాధించిరీ నాటి స్వేచ్ఛా !!
జో జో!! జో జో!! జో జో!! జో జో!!

భరతభూమిన పుట్టు భావితరములకొరకు,
  తనువు బాసిన వాని మరువబోకయ్యా!
  వారి కలలకు రూపు కలిగించగా నేర్చి,
  భరత దేశపు ఖ్యాతి పలుదెశల చాటు!! 
జో జో!! జో జో!! జో జో!! జో జో!! 

   నాటి వైభవమెల్ల నిలిపి నీ మదిలోన,
   మేటి దారుల నడిచి యశముగొన వయ్యా!
  తరుగను నెరగనీ ఖ్యాతి దశదిశల వెలుగంగ,
  భరతుడేలిన భూమి భవితనీ వగుమా!! 
 జో జో!! జో జో!! జో జో!! జో జో!! 

https://amritmahotsav.nic.in/lori-thankyou.htm?380925

నిదురపో నా తల్లి నిదురపోవమ్మా!!
వీరభారతి కధల జోల పాడేను!
జో – జో –జో – జో!!

మణులు మాణిక్యాల రాసి ఈ భూమి,
తరుగు ఎరుగని నిధుల ఊట ఈ భూమి,
ఈసుగొని పగవారు దోచనిటు రాగా,
వీరపుత్రుల గన్న జనని ఈ భూమి!!
జో – జో –జో – జో!!
నిదురపో నా తల్లి నిదురపోవమ్మా!!
వీరభారతి కధల జోల పాడేను!
భరతుడేలిన భూమి – గంగపుట్టిన భూమి,
నాల్గువేదములచే వెలుగొందినీ భూమి,
హితము గోరుటెగాని ద్వేషమెరుగని భూమి,
హింస తగదని తెలిపి జయమునొందిన భూమి!!
జో – జో –జో – జో!!
నిదురపో నా తల్లి నిదురపోవమ్మా!!
వీరభారతి కధల జోల పాడేను!
శరణన్న పగవాని శరణొసంగెడి భూమి,
శాంతి సాధనయందె ప్రగతినొందెడి భూమి,
సకలజన సౌభాగ్య తలపు గలిగిన భూమి,
భాగ్యరాసుల పెంచు తల్లులకు ఇది తల్లి!!
జో – జో –జో – జో!!
నిదురపో నా తల్లి నిదురపోవమ్మా!!
వీరభారతి కధల జోల పాడేను!
ఘన చరిత కలిగున్న పుడమి పుట్టావు,
పలు యశంబుల దారి నడువ వలెనమ్మా!
నాటి గాధలమించు మేటి చరరితలు దీర్చి,
భరత దేశపు ఖ్యాతి దశదిశల చాటూ!!
జో – జో –జో – జో!!
నిదురపో నా తల్లి నిదురపోవమ్మా!!
వీరభారతి కధల జోల పాడేను!

రామనామపుకోట – తరలి రావయ్యా!
మురిపాల పూదోట- తరలి రావయ్యా!!

    కాలుడెరుగని దారి నడచినావయ్యా!
    కోరి మా ముగిళ్ళ కొలువుదీరయ్యా!!

రామనామపు కోట – కదలి రావయ్యా!
మరిపాల పూదోట- కదలి రావయ్యా!!

        నాటి సంగపు గురుతు - మరువబోకయ్యా!
         చేరి నిను సేవించ - చేతకాదయ్యా!! 

రామనామపు కోట – తరలి రావయ్యా!
మురిపాల పూదోట- తరలి రావయ్యా!!

              కోరి చక్కెర నిన్ను తరపోతుమయ్యా!
              చెలిమి చక్కెర కుడిపి తోడుండుమయ్యా!!

రామనామపుకోట – తరలి రావయ్యా!
మురిపాల పూదోట- తరలి రావయ్యా!!

గుడిగల మంత్రపు వెలుగుల గురుతిచ్చిన పాదము,
తడబడు జీవుల బ్రతుకుల దయనేలెడి పాదము,
లోకపు శోకము బాపగ తరలిన ఈ పాదము,
తోడుగ మా జత నిలువదె వీడక ఇకనెన్నడూ!!

తారల తళుకుల సారపు రూపమె ఈ పాదము,
తరగని మోహపు పడగల నణచెడి ఈ పాదము,
పండిన మనసుల విడువక నడయాడెడి పాదము,
తోడుగ మా జత నిలువదె వీడక ఇకనెన్నడూ ||గుడిగల||

ధరణీపతి రూపముగొని ధర నడవిన పాదము,
వసుమతి నోముల ఫలముల సారంబీ పాదము,
గురువుల గురువుల గురువుల గురుతగు ఈ పాదము,
తోడుగ మా జత నిలువదె వీడక ఇకనెన్నడూ ||గుడిగల||

 ఆలోచన : ఋషులు ఈ సృష్టి మూలం/కారణం గురించు అన్వేషిస్తే - వేదం వినిపించింది. 

వేదం – ఈ సృష్టి ఎలా ఉండాలి/ఉంది, దాని ధర్మం, మొదలుగా గల అన్ని వివరాలతో, భగవదవతార విషయాలు కూడా వివరించింది. దానికి ముందు, సంకల్పమే కాని, శబ్దం లేదు. కనుక, బహుశా, ఋషులు దానిని వినలేదు కనుక పలుకలేదు, అది కేవలం గ్రహించవలసిందే. “అది” నిశ్శబ్దం, నిశ్చలం, నిర్మలం,నిరాకారం ..వంటి అలంకారలతో ఊహించవలసిందే. శ్రీ లలితా సహస్రనామంలోని , “నిస్తులా నీల చికురా… ” మొదలుగా గల నామాలు , ఈ స్తితి గురించి కొంత ఆలోచనకు అవకాశం ఇస్తున్నాయి. ఈ నామాలు హయగ్రీవుడు ఉపదేశించినట్లు – దేవీ పురాణం చెబుతొంది.
అయితే, “బ్రహ్మ సూత్రా”లలో మొదటిదైన ” అధా తో బ్రహ్మ జిజ్ఞాసా” (ఇక/ ఇంక బ్రహ్మం గురించి తెలుసుకుందాం/ తెలుసుకోవాలి) అని వివరణ ఇస్తూ, శ్రీ సామవేదం వారు, బ్రహ్మ నోటి నుండి, వెలువడ్డ మొదటి శబ్దం, “ఓం అధ” అని చెప్పారు. అంటే, అంతకు ముందు ఎంతో ఆలోచన చేసి, లేదా ప్రయత్నాలు చేసి (భాగవతంలో – సృష్టి చెయ్యడానికి పూర్వం బ్రహ్మదేవుడు అనేక వేల సంవత్సరాలు తపస్సు( ఆలోచన/తర్కం) చేసినట్లు చెప్పబడింది. ) చివరికి , ఈ మనం నివసిస్తున్న “లోకం” నిలపడానికి ఉపక్రమిస్తూ, “ఓం అథ” అనే పలుకు, నోటివెంట పలికి ఉండవచ్చు. అది, ఈ మనం నివసిస్తున్న “లోక” నిర్మాణానికి – మొట్టమొదటి శబ్దం – గా గ్రహించ బడ్డది.
అయితే, ఇది తెలిసినందువల్ల ఏమిటి ప్రయోజనం? బహుశా – శబ్దానికి ముందు – “నిశబ్దం” లేదా శబ్దం లేని – ఆలోచన / తర్కం – అనే స్తితి ఒకటి ఉంది, అని తెలియాలేమో. బహుశా – దీనినే – “మౌన వ్యాఖ్యా ప్రకటిత…”
అని దక్షిణామూర్తిగా భగవానుడు తెలియజేయగా, ఋషులు గ్రహించారని, మనం చదువుకుంటున్నామేమో!!
కనుక, శబ్దాతీత మౌనం లో భావాన్ని అందుకోగల స్థితి కలిగిన వారు, ఈ లోకం/సృష్టి గురించి, కొంత తెలుసుకో గలరేమో!!

చిలికి చీకటి వెలుగు వెన్నను – అంద నెంచెడి ఆశలు!
చీలి పోయెడి దారి కొమ్మలు – తెలియ జేయునె గమ్యము?
చిటికెడంతీ బ్రతుకు ముంతన – జగతి పట్టగ వాంఛలు!
చేర వచ్చెడి చెలియ మిత్తిని – మిధ్యనెంచెడి మోహము!!

వెలుగు వాకల వన్నె తెలుపగ – కటిక చీకటి కనుల గట్టదె!
ఆవరించుక దారులన్నిట దాచియుంచదె యున్న సత్తును,
సావకాశము కొంత ఎంచుక ఎరుగ నెంచిన సాధుజనులకు,
సానుకూలపు తరుణమెంచుక తెరపి కొంతగ నందజేయదె!

తొంగి చూసిన వెలుగు వాకల మెరుపులో మైమరచు దేహులు,
కాల గమనము మరచి నిలవగ నిలచి నిశ్చలమైన కాలము ,
కదలు కాలపు చెలిమి మరచిన చెలనమెంచని కాల కణికలు,
మరువ జాలని మణులు మూటల మొలకలై మతి పెంచవే!

ధరణి సారము కుడుచు మతులన జేరినా మణి మొలకలు,
రెమ్మన రెమ్మన కొమ్మ లందుచు విస్తరించెడి ఊహ పుంతలు,
పంతమింతయు తరుగ నెంచక పయన మందవె గగన సీమకు,
పయన మొందగ నెంచు దారులు సీమ వివరము నెరుకజేయవు!!

అంది దారుల అందమేమని మురిసి ముందుకు సాగినామని,
అలసి అగిన చోటు నిలబడి ముందు నడచిన దారిజూడగ,
అడుగు కదిలిన ఉనికి ఏదీ లేశమంతయు కానరాదయె!!
చిట్టి బతుకుల పొట్టి నడకలు పట్టగలవే పరమ పథమును?

ఆదరించిన వెలుగు మడుగులు అరమరెంచవు చేరదీయగ,
చేదుకొమ్మని చేరరమ్మని చెల్లజేసుక అహమునంతయు,
ఆదుకొమ్మని అలసినానని పంతమాడుట పాడిగాదని.
మౌనమున శరణంచు వేడిన కాలవాహిని నిలచిపోవును
కటిక చీకటి చెరగు కరిగిక వెల్గు వాకలు పొంగి పొరలును!!

అమర ప్రేమే ఆసనముగా ఆదరించగ వేచియుండగ,
వెరపు నందుచు అంతరంగుని ఆదరంబును మరతువా?
వెలుగు నీడల జాడలందుచు వేదనల నలగఁగ తగునా?
చీకటుల చిలకంగ వలెనా? వెలుగు వెన్నల నొందగా!!

నాకమేలెడి వాడు లోని వాసము వీడి –
సంచారమెంచగా కదిలేటి పథము,
పులకరించే పలుకు పలుకరించే పథము –
పరమ పావనుడెంచి నడయాడు పథము !
భవదీయుడా విభుని భావించు భావుకుల –
నయన పథముల నంటి నడిచెటి చెలిమి!!

ముని నారదుని మదిన – నామ డోలల నూగి,
రసనామ పానమున రమియించు రాఘవుడు!!
పద్మసంభవు సుతుడు కనురెప్ప కదిలించి,
కననెంచినా పథము కనగనెంచగ నెంచి,
కదలి నడచిన పథము అందినా చెలిమి !!

గోపికా మదిలోని మధుర రసముల మరిగి,
మరుల మందిర మందె వసియించు వాసవుడు!
కంటి కలువలు విరియ కననేమి ఎంచిరని,
అంటి చూపుల జంట తుంటరై తోడుండు,
రాసలీలాలోలు డంది నడిచిన చెలిమి!!

సురవైరి సుతునందు కరుణ కలిగిన వాడు,
నిలచి యుల్లమునందె ఉల్లసించెడి వాడు!!
వాని చూపుల చెలిమి వీడనెంచగ నెంచి,
వాని కన్నుల వెల్గు కదలాడు పథమందె,
కాపుండి జతగట్టి జంటనుండెడి చెలిమి!

మధుర భక్తిన మునిగి పలుకు మీరా గళము,
కురిపించు సుధ నంది సంతసించెడి వాడు!
కురియు కన్నుల చినుకు చేరు దేశము నెరుగ,
పొంచి యా కన్నులన కొలువు నిండుగ నుండి,
సడిని సవ్వడి లేక జంట నంటిన చెలిమి!

ధరణి సొగసును గనెడి సావకాశము లేని,
నయనమందున నిలచి నగుమోము నెరిగించి,
వ్రజవాస వివరములు విస్తారమున తెలిపి,
స్వరసుధా నర్తనన మధుర లీలల నడిపి,
నడకెరుగనా కనుల నడిపించినా చెలిమి!!

చెలికాని నెయ్యమున మునిగి మురిసెటివాడు,
వీడి వానిని మురియ మనసు నొల్లని వాడు!
చేరి చెంతన నిలచి చింత దెలుపని వాని,
నయన పథములనంటి నన్నేల గనవంచు,
సిరిని మరుగున జేర్చి నడిపించు చెలిమి!!

కంటి చూపుల వెంట జంట నడచెడి వాడు,
చేరి చూపుల రధము నడిపి తెలిపెడి వాడు,
తెలియ జేసెడి తెలివి తెలియవలెనే గాని,
తెలియ నెంచగ గలవె తనువందినీ కనులు?
కమనీయ భావనల కరుణ కురియగజేసి,
కననెంచ నీయుమా నీ కరుణ పథము!!