పద్మిని మనోభావాల అక్షర రూపం.
తను బంధములు వీడి తరలిపోయిన తల్లి,
తనువెల్ల తానైన నా కన్నా తల్లి!
తలపు పూబంతులను – తన తలపులందించి ,
తరలిపోయెను తాను తన పయనమందు!!
మనసు ప్రతి పొరలోన ఒదిగిన్న ఆ తలపు,
మెదలి రూపము నొంది కంటి పాపను తాక ,
నాడు రుచి తోచనా చిరు తలంపుల చినుకు,
నేడు కరువాయెనని నిండెనే కనులు !!
కనులు కురిసే చినుకు చేరి నీ చేరణాలు ,
నడక అలసట తీర్చి సేదతీర్చునుగాక !
అమర పాద్యములందు అందనా ఆదరము,
అందజేయునుగాక నాకంటి ఈ చినుకు !!
చిట్టి చినుకుగ నాదు కన్ను వీడిన చినుకు,
నీదారి పచ్చికకు ఊపిరులనూదగా
పదమాను ప్రతిచుట లీలగా నిను తాకి ,
తలపింపజేయులే నా తలపులను నీకు!!
అంతమెరుగని దారి తరలిపోయెడి తల్లి !,
అలసటోల్లగ జేయు పిల్ల తెమ్మెర ఉనికి ,
అందజేయును నాదు తడి ఊపిరని ఎరిగి,
సేద దీరుచు నీవు నీ పయమున సాగు!!
నాటి ఊసుల ఊహ ఊపిరుల నాడగా
ఊరి నా కన్నీరు వాగు వంకలు అగుచు
ఉరక నీ పయనంపు పడవ నడవంగా,
తెరపి తేరున నీవు తరలిపోవమ్మా !
రాదారి పడవలా సాగాలి నీ దారి ,
ధరణి బాధల తలపు తలుపకెన్నడు నీవు,
నీవు నేర్పిన విద్య వివరమెరుగుచు నేను,
బ్రతుకు గడిపెదనమ్మ గడువుండువరకు !
నీ దారి చెందురుల చలవు సోకిన నాడు,
నీ పున్నెముల పుటలు భవుడు మెచ్చిన నాడు,
నీ ఉనికి ఊరటన ఉద్ధతొందిననాడు
దీవింపవే నన్ను నా కలలు పండ !!