Author: yakshavani

ఎరుక గాంచినయంత ఎరుగొందు వాడవట,

ఎమనెరుగుదు నిన్ను ఎరుకైన వాడా!

ఎరుక గరిపిన మేర కెరుగ గలనేగాని,

ఎరుగ తరమే నీదు ఎరుక విదితముగా!

ఎదమాటుగా మసలి ముదమార జగతిలో,

ప్రతిఫలించెడి సొగసు ఎరుగు మందువు నన్ను,

సొగసులో అమరున్న సొయగంపుల సొగసు,

సొంతమగు నీ సొగసు ఎరుగు రీతెరిగించు!

ఎరుక గరిపిన మేర కెరుగ గలనే గాని,

ఎరుగ తరమే నీదు ఎరుక విదితముగా!

బాల భానుని లేత కిరణ వైభవముందు,

పొంగారు కనకమును మకుటముగ జేసికొని,

మురిసిపోయెడి మొలక పచ్చికల పైటలో,

ఒదిగున్న ధరణి నీ మోహమెరిగించేను!

ఎరుక గరిపిన మేర కెరుగ గలనేగాని,

ఎరుగ తరమే నీదు ఎరుక విదిగముగా!

ఎదుగు భానుని వెంట ఎదిగేటి వెలుగులో,

మొలచి సాగెడు కరము కమలముల జేరి,

కలయైన ఈ జగతి కనులార గాంచుమని,

పలు శోభలన వెలుగు నీ శోభనెరిగించు!

ఎరుక గరిపిన మేర కెరుగ గలనేగాని,

ఎరుగ తరమే నీదు ఎరుక విదితముగా!

తరువులను పురములను పలు స్పందనలను,

భావ చలనమెగాని చలనమెరుగని గిరుల,

తన కిరణముల నాటి – నాటి క్రతువుల గరిపి,

కర్మ వైభవపెరుక ఎరిగించు కార్యములు!

ఎరుక గరిపిన మేర కెరుగ గలనేగాని,

ఎరుగ తరమే నీదు ఎరుక విదితముగా!

యుగయుగంబుల నుండి ఎడతెరిపి లేకనే,

పలుతెరంగుల వెలుగు పరచు భానుండు,

పలుమారు తాడించి ఎరుక గొనగానేదొ ,

యత్నించు యత్నముల గమ్యమేదను ఎరుక!

ఎరుక గరిపిన మేర కెరుగ గలనేగాని,

ఎరుగ తరమే నీదు ఎరుక విదితముగా!

పాంచభౌతిక పురపు మువ్వన్నె సౌధమున,

ఆగామి సంచితపు  నడుమలో నడయాడు,

బీజ ప్రాకారమును భేదించు తరి ఎరుక,

ఎరుకగొనకే అలసి ఎరిగించు నీ శక్తి!

ఎరుక గరిపిన మేర కెరుగ గలనేగాని,

ఎరుగ తరమే నీదు ఎరుక విదితముగా!

అవని వాసమునందు అలసటాయేను,

ఆదమరపే నేడు ఆనతాయేను,

నీ సంతు సంతుగా ధరణి కరిగాను,

నీదు పుత్రుడ నేను అల్పునెటులౌదు?

ఎరుక గరిపిన మేర కెరుగ గలనేగాని,

ఎరుగ తరమే నీదు ఎరుక విదితముగా!

అద్దరికి ఇద్దరికి ఆటగా పరుగిడుచు,

అంతరంగపు తలుపు తలుపలేనైతి,

సర్వమెరిగిన నీవు సరసుడవు నీవు,

ఉధ్ధతోందుమొ నీవు ముజ్జగము లెరుకగా!

ఎరుక గరిపిన మేర కెరుగ గలనేగాని,

ఎరుగ తరమే నీదు ఎరుక విదిగముగా!

ఎరుక గాంచిన యంత ఎరుగొందు వాడవట,

ఎమనెరుగుదు నిన్ను ఎరుకైన వాడా!

 

నా ఊహలో నీవు నంద బాలుడవు – నచ్చకుంటె నీవె పంది బాలుడవు,

నాటి కశ్యపు సుతుని దునుమాడగాను- పందినైనానంచు పంతమాడేవు!

 

ఉమాదేవికి నేను ప్రతిరూపమైతే – ఈశుడై నను జేర నడచివచ్చేవు!

హిరణికై కాన నన దిగులుతో నుంటే-కౌసల్య తనుయుడై కదలి వచ్చేవు!

మండోదరీ విభుని మనసు నేనైతే – మన్నింపగా నీవు మనువాడు జానకిని!

రాగములు పలికేటి మురళి నేనైతే- ఊపిరూదెడి దివ్య మోవివై మెదిలేవు!

 

పొల్లులేనొక గింజ పసుపు ముద్దనబెట్టి- రత్న సింహాసనమిదే రాజిల్లు మంటే,

ఒద్దికగ ఒదిగుండి ఒప్పుదెలిపేవు- నేనాడు ప్రతి పలుకు నాలకించేవు!

పాయసంబని ఫలము, ఫలమంచు ఒక దళము,దళమంచు ఒక దర్భ-నీకు చూపేను

ఊహలో ఉన్నదే నీకు నిక్కంబంచు- నిండుగా దీవించు అతిశయంబును బోకు!

 

యోగ నిద్రన నీవు నడయాడు వేళ- పలుకు పలుకుమనంచు బాధించ కుండా,

లోకాన నీరూపు రమియించు నటుల-‘ఊహ’ యను ఒక కానుకందించినావు!

బ్రతుకు బాటల వేట వెన్నాడుచున్నా- నీఆట యను ‘ఊహ’ నూరడించేవు!

యుగయుగంబులు గడచి ఉడిగిపోయెను ఓర్పు- నేర్పుగా నన్నింక మరిపించబోకు!

ఎడబాటు బాటపై అడుగు అడుగున నీవు-తోడు నడిచెడి వైన మింక చాలించు!

 

ఊహలెరుగని రూపు ఊరించు నీరూపు-ఎద పండి ఎరిగిరట నాటి గోపికలు!

అడవి దారుల నడచి-అవని భారము గడచి-ఆర్తిగొని ఎరిగిరట మునిమానసములు!

కన్నులేనొక కురుశ్రేష్ఠుడు,కపటమెరుగని పిన్నబాలుడు,శరము వీడిన పాండుపుత్రుడు,

కంటిరే నీ దివ్య రూపము – నీవు కరుణన దెల్పగా!

 

వీడుమోయిక నీదు పంతము- ఎన్నగా నేనెంత వాడను,

ఆటబొమ్మకు ఆశపడినే వేరుపడి తానాడు నీతో!

నీవు మిన్నని శరణు వేడెద – దూర భావము బాపుమో!

 

నిన్న కరిగిక నేడు  తొలకరించేను,

రేరాజు కళ తరిగి తరలి పోయేను,

తరుణ వెలుగుల పాద మవనినూనేను,

చిగురు చేతన చెలిమి ధరణి జేసేను!

 

తొలిపూజ తొందరల తరలు మనుజుల మంద,

విష్ణుపాదపు నతివ మరుల మునిగేరు!

లేగదూడల కుడుప పొదుగు పొంగేను,

గమ్మపాలను త్రావ పాపడురికేను!

మాధవుని మురళిలో మరుగున్న మార్దవము,

మదిని గ్రోలెడివారు కలత చెందేరు,

కరుణలేనీ రేయి కఠిన కార్యమదేల?

కినుక గొని పడమటికి ఉరికి వెడలేను!

వేణుగానపు గమకమంద లేదని దిగులో!

గోపాలకుని చెలిమి అమర లేదని కినుకో!

సాటి వారలుగాని గోపకాంతల పొందు,

నొల్ల నేర్వక మరులు మరుగు పరచేనో!

ఎల్లవారల నేలు ఎల్ల లెరుగని కరుణ,

రేపవలు రెప్పలుగ పొంగారు చుండా!

రేయి రమణీయమని తరగుటేలంచూ,

నేడు నిన్నాయెనని దిగులొంద నేల?

గమన మెరుగని కాల గమన మెరుగంగా,

మిధున మెరుగని వాని ఉనికి నెరుగంగా,

మిన్నకుండని మనసు మర్మమెరుగంగా,

వల్లభుని వాత్సల్య వసతు లమరంగా!

వామ భాగమునమరి మురిసేటి రాణీ,

పద్మనాభుని ఇంటాడ పడుచైన రాణీ,

చిలికించుమో నీదు చిగురు చేతనము,

నెమ్మదింపగ మాదు మది మత్సరములు!

తొలి వెలుగు ఛాయలట ఉదయాద్రి నంటాయి,

తెలి మబ్బు తరలితా ముసుగుగా అమరింది,

నిదుర కన్నుల మాటు కలల వైభవ మందు,

నినుగూడి మురిసేటి జగము దయగనమంది!

మయుడు కల్పన మరచి మైమరచు రీతిలో,

తరువు తరువున విరులు వన్నెలమరాయి,

దివి గంగ చినుకులను హిమబిందు జల్లులో,

క్రీడించి తమ శోభ నినుమడించాయి!

విరుల నెరుగని తరువు పత్రగుఛ్చపు శోభ,

దివి రాజు ధనుసుతో సరితూగుచుంది,

కెంపు మాలల గుంపు ఉదయాద్రి పైజారి,

తరళముల చెక్కిళ్ళ నొదిగిపోతోంది!

మాతృస్తన్యము వీడి మనలేని పసి పగిది,

ఊహ దొంతరలందు అమరున్న నీతలపు,

రెప్పమాటున మసలి మరిపెమొసగు ననంచు,

మంచు దుప్పటి క్రింద పసి పచ్చికమరింది!

తొందరెందుకు నీకు వెలుగు కిరణమునమర?

తొలుత తొలుగగ జేయు తిమిర వైభవమును,

విభుని వైభవ మెరుగు ధరణిచందము నేడు,

మనసు ఊర్పుల కూర్పు కూరిమమరించు!

వన్నెతరగని వెలుగు వైభవపు వెలుగు,

జీవమిచ్చే వెలుగు జగమేలు వెలుగు,

వాడిశరముగ విధిని వేటాడు వెలుగు,

నాటుమో నాతనువు తరియించునటుల!

ఇంద్రియంబుల శోభ ఇందీవరాక్షీ – విదితముగ వివరించు విధి వైభవమును,

వీనులందున జేరి వినుమమ్మ తల్లీ – స్పురియింప జేయుమా శుద్ధ సారమును!

వదనమందలి వాక్కు – వాక్కులో భావంబు – భావమందలి బోధ – మూలమగు జననీ,

కలుగ జేయుము నీదు కమనీయ కల్పనల – కలుగజేసెడి రవళి – నందు భాగ్యమును!

కంటి పాపన వెలుగు – చూపులో గమనింపు – గమనమందలి గురుతు నీవె తల్లీ!

గురుతులో నీ జాడ నిలకడగ నిలుపుకొని – నీ ఉనికినెరుగ గల గురుతునిమ్ము!

తనువు చేశ్టలయందు చేతనత్వము నీవు – చేతనత్వములోని కారణము నీవు,

కారణపు కుదురులో కూడున్న విధిఛాయ – నీ ఛాయగా నెరుగు భాగ్యమిమ్మమ్మా!

శరదిందు శేఖరుని శుద్ధకౌముది యందు – తేలియాడెడి తేట తళుకు తారా!

తెలియజేయుము నేడు నీ నాధు కాంతులకు- కారణంబౌ విభుని వెలుగు కారణము!

కారణంబుల మూల కారణంబైనట్టి – కారణము నెరుగనో కారణంబా!

ఏతీరు నెరుగొందు మీ వింత కారణము- విధి వర్తనముకేది కారణంబు?

సన్నబియ్యము చెరకు బెల్లము -గుమ్మపాలను జేర్చి వండితి,

ఆవుపిడకల దాలిబేర్చితి నేతి చుక్కల తోడుగా,

సరి పాకమొందగ పాయసంబును వండినానయ తీరుగా!

ఏలకులు కర్పూర పొడులను – మంచి కుంకుమ పువ్వునూ,

దోరవేగిన జీడిపప్పులు – తీపి ద్రాక్షల ఫలములూ,

జేర్చి వండిన మధుర పొంగలి – వెండి కలశమునుంచితీ,

ఆరగింపుము అంబతోడుగ – ఆదరింపుము మమ్ములా!

దీనుడను నే హీనుడంచు – వేడబోవను శంకరా!

తుంటరిని నే తగులుకుంటిని తెగని దారుల ఎన్నడో,

ఏలువాడ వనెరుక మరచితి మాయ మోహపు మత్తులో,

మరలించి మనుపుము ధాతగా – నన్నొడిన జేర్చుము తల్లిగా!

పూర్ణకాముడ నీకు పూరకములేలా?

లయకారుడవు నీకు లాలిత్యమేది?

ప్రమధ గణముల ఒజ్జ- ప్రధమునకు తండ్రీ!

చోటీయవే నాకు నీదు చరణములా!

గుణ వైభవములమర గురుతెరుగు నటుల,

గరుడ వాహనమెక్కి గతినొందు నీవు!

కామితంబుల కడలి డోల లూగే ప్రజ్ఞ,

పాన్పుగా జేసుకుని పవళింతు వేలా?

దివ్య తేజము నీవు – దీప కళికేల?

శాంభవీ పతి నీకు – శాకంబు లేలా?

సుధారసముల మునక – పానమది ఏలా?

పెదవి పలికే పలికు అలింప వేలా?

తొల్లి జేసిన లొల్లి చిచ్చులమరింప,

అయ్యవారల కార్య మవని నమరింప,

కుంభేశు సన్నిధిన మసలగా నేలా?

వింత యోగపు దారి నమరింప నేలా?

వెన్నెముక వైభవము వింత పోకడలొంది,

వన్నెగాడగు నీదు రూప ప్రతినను గాన,

నాటి అక్షరమాల నమరలేనీ రుచికి,

అనువైన కోశమును అమరింప నేలా?

దయనెంత జూపినా ఉధ్ధతొందని తనువు,

వెతల కంపాకమున కోర్వలేనీ ఉరము,

వైతరణి తరియింప తరుణ వైనమ నెంచి,

వికట వీధుల వెంట వదర నెంచే!

గుణము లెన్నకు నావి గురు రూపుడవీవు,

గుణము లన్నటి గుణము అయినవాడా!

గణ గుణంబుల గణన గని ఎంచగల నీకు,

లేమి గుణముల లెక్క నమరనౌనా?

పెదవి పలికే పలుకు, కరము జేసేపూజ,

పదము వేసెడి అడుగు – ఆనతింపు,

అద్దరెరుగని నాకు అంతరం బేమెరుక?

వింత పోకడమాని వినతి   గైకొనుమా!

అలమేలు మంగమ్మ అలసినానమ్మా!

అలరు అరకును కుడిపి మన్నించు మమ్మా!

చిగురు వెలుగుల తళుకు తిప్ప మా తల్లి!

మొలక నవ్వుల మేరు కుప్ప మా తల్లి!

ఇంపు చూపుల చెరుగు చెలువ మా తల్లి!

మధుర మమతను పంచు ముదిత మాతల్లి!

 

అల నల్లనా వేల్పు ఆలి మా తల్లి!

అల వేల్పు నంగనగ నగమేలు తల్లి!

వాత్సల్య వారధగు వరద మా తల్లి!

బహుళ ఊర్పుల కూర్పు ఎరుక మాతల్లి!

ఏలు వాడగు నాధు నెద నొదిగి యుండి,

సంతు సందేశముల నెరుక జేసెడి తల్లి,

కనుసన్న కదలికన కరుణ చిలికే తల్లి,

మనుపుమో మా గతులు నెనరొందు నటులా!

భవసాగరపు డోల లాడలేకున్నాము,

భావ వైరపు పోరు నెరపలేకున్నాము,

బంధు బంధుల బంధు నెరగలేకున్నాము,

యద వెలుగు యదునాధు నెరుగ లేకున్నాము!

మతిమాలినీ సంతు మతి నేల మంచూ,

తనువు తప్పులు తరుగ దీవించు మంచూ,

జగతి భాగ్యపుకుప్ప నొరిగించ మంచూ,

జీవాత్మ బంధముల నెరిగించ మంచూ..

విన్నవించవె తల్లి వైకుంఠుడెరుగ,

సమయ సమయము నెరపు సందీయకుండా,

పలుమారు లెరిగించు   పన్నగుని పడుచా,

పాలింపవే మమ్ము ముద్దు మురిపెములా!

పద్మ ఆలయమందు పద్మాక్షి నీవు,

కేసరంబుల దేలు కనకాంగి నీవు,

కరుణ కూర్పుల ఊర్పు అలివేణి నీవు,

అంబుజోదరునతివ ఆదుకొనవమ్మా!

రక్కసుల దునుమాడు కాళరాత్రివి నీవు,

అనురాగమును పంచు శంభు రాణివి నీవు,

ముదమారగ తనయు ముద్దు చెల్లించగల,

పూర్ణశోభల వెలుగు గిరి తనయ యున్నీవు!

ముజ్జగంబుల నడుప ముమ్మూర్తులన్నిలిపి,

వారి సరసన నిలిచి వారి ధర్మము గరిపి,

దరహాస రేఖలను యదమాటునే అణచి,

ముద్దరాలిగ మసలు జదంబయున్నీవు!

అచలాచలము లందమరున్న నీవు,

ప్రతి రూపముల ఉనికి కలిగించు నీవు,

కర్మ మర్మములెల్ల ఈశునకు ఎరిగించి,

దరిజేరు దారులను ఎరుకగొను నీవు!

కోకొల్ల లగు సంతు నీకు సంబరము,

వారి కయ్యములన్ని నీకు మురిపెములు,

హద్దు మీరిన నాడు భద్రకాళివి నీవె,

ఆదరించెడి నాడు అన్నపూర్ణవు నీవె!

సంతు సందడిలోన సంతసించే తల్లి!

సడిజేయలేని ఈ సుతుని సైగల జూడు!

విశాలాక్షివి నీవు, మీనాక్షి నీవు,

నళినాక్షియున్నీవు వనజాక్షి నీవు!

భూచరులు జలచరులు ఆకాశ చరులు,

చలనమే లేనట్టి అచల వారాసులు,

కన్నతల్లివి నీవు కరుణ వల్లివి నీవు,

ఎరుక గొనుమో నన్ను ఏమరక నేడు!

భాను కిరణపు లెక్క ఎన్నగా వచ్చు,

జగతి రేణువు సంఖ్య తెలియగా వచ్చు,

ఎన్న నెరుగగ తరమే నీసంతు లెక్క!

సాంఖ్య సామర్ధ్యముల సీమ మించినది!

కోటానుకోట్లతో తోడబుట్టాను,

కోటికొకనాడైన నిన్ను గనలేదు!

కోరిజేరగ నిన్ను ఎరుగనే దారి!

దారిజేసుక నన్ను దరిజేర్చుకొమ్మా!

అండాండముల యందు అంకురపు రూపమై

బ్రహ్మాండముల లోని ఆ బ్రహ్మతేజమై

వ్యాపించు జగమందు వ్యాపించువాడవై

ముక్కంటి కార్యముల కారణము నీవై

చరియించు చరితలన చాంచల్య  యోగమై

అచలముల ఆంతర్య అచలత్వమీవై

రమియించు జగతిలో రమణీయ భావమై

క్రోధించు మనములన క్రోధాంధకారమై

ప్రేమచిందే భావమందెల్ల వెన్నెలై

వేదనల వేసారు వేదనవు నీవై

రక్తానురక్తముల రవళించు నాదమై

భాషలెరుగనిభావ భూమికవు నీవై

మునివరేణ్యుల మధన మాధుర్యమీవు

వెలుగోందు పూర్ణుడవు పూరకమునీవు

నిత్య చైతన్యమౌ నీయందు లీనమై

నీసాటి వాడనని-నిను చిన్నజైలేను

బహుఅల్పమౌనన్ను-నీసరిగ కనలేను

కనులార నినుకనగ నేనెందునెలవొందు?

నీనామ మూనగా ఏసాధకము గొందు?

మధురమౌ నీనాద మేవీనులన్విందు?

దివ్యమౌ నీఉనికినే రీతి అర్చింతు?

అనితరంబౌ చెలిమి నేలాగు నేనొందు?

సరిలేని వేదనల సుడిగుండముల నడచి

మాయ మధుపానమున పడిపడీ లేచి

ఎన్నెన్నొ గండముల గడచి నీగుడి గంటి

సాయిద్యమిచ్చి నను ఇడుములన్బడనీకు

ప్రేమాంతరంగుడవు దాక్షిణ్యరూపుడవు

నాచిన్ని ఊహలన అనుదినము ఉదయించు

అనురాగరూపుడై నా సుతుల మదినిండు.